lichtpuntjes

OLYMPUS DIGITAL CAMERA

Het voelt wat onwennig. Het lijkt op het missen van een dagelijkse ontmoeting, waar ik telkens naar uit keek. Op chatten met een vriend waar ik iedere avond een praatje kon mee maken en mijn verwondering mee delen. Iemand die met aandacht naar mij luisterde en mij mijn verwondering als een echo terug kaatste. Doorgaan met het lezen van “lichtpuntjes”

2016 – jaar van de elfjes

365 dagen verwondering – DAG 363

62364_737905773010510_5872224010986373912_n

In het bericht Schrijven werkt aanstekelijk had ik het voor enkele dagen over Christine De Vries van Shodo die mij via haar boek Dagboek als spiegel inspireerde om te starten met schrijven in het algemeen, dagboekschrijven in het bijzonder.

Doorgaan met het lezen van “2016 – jaar van de elfjes”

schrijven werkt aanstekelijk

365 dagen verwondering – DAG 356

Unknown

Ik geniet van creatief, meditatief en reflectief schrijven zowel in mijn dagboek als tijdens  het lopende schrijf- en kleurtraject tot Kerst (MooleloAnky Floris’ Levenskunstwinkel)

voorblad-voor-website6_230x230en van het schrijven van berichtjes voor deze blog.  Nog tien berichten te gaan en deze blog van 365 dagen verwondering is rond.  Hou ik er dan mee op? Start ik een nieuwe blog? Een nieuw thema op dezelfde blog? Ik weet het nog niet en ik laat het voorlopig los.

Wat mij echter opvalt is dat mijn berichten ook gelezen worden, afgaand op de reacties  die ik hoor tijdens persoonlijke gesprekken of lees op Facebook of op de blog zelf.  Ik steek het niet onder stoelen of banken, het stemt mij blij en het zet er mij toe aan om toch verder te gaan … want de weg van het schrijven is belangrijker dan het streven naar perfectie.  Schrijven levert mij altijd iets op, op zijn minst bewust-zijn van wat binnen mij leeft. Deze week viel mij echter nog iets anders op.  Via verschillende invalshoeken kom ik aan de weet dat er in mijn vriendenkring ook duchtig geschreven én gedeeld wordt:

  • een aantal vrienden zijn ook met een blog gestart
  • op het FB-profiel van een vriendin las ik op 19 december: “opgeruimd staat netjes, heb me op alle rommel emails laten uitschrijven; derde dag op rij, opstaan en  sprinters beginnen schrijven. Veel opgeruimd in mijn hoofd! Laat 2016 maar komen. Schrijven staat centraal voor het nieuwe jaar; dat is mijn doel…
  • vanmorgen ontmoette ik in een grootwarenhuis een vriendin die voor het eerst naar vivapo’s Schrijfnest kwam begin december; ze is laaiend enthousiast om nog meer te schrijven
  • vandaag vloog er – zomaar – een Elfje mijn Berichten binnen

fietsen
in polderlandschap
kijk, alle bomen
schuingewaaid door de zachte
westenwind
(N.D.) 23-12-15

  • een andere vriendin bezorgde mij met een mail onderstaand pareltje; tot mijn verwondering ontdekte ik dat wij beiden op de kortste dag van het jaar – zonder van elkaar af te weten – een wit veertje cadeau kregen.

doorheen mijn tranen
brengt een wit hemels veertje
warme zonnestralen
(Sabine Pauwaert) 21-12-15

  • en dan heb ik het nog niet gehad over al het moois dat ik lees op het profiel van heel wat van mijn FB-vrienden, onder meer:

a writer
Do you have to be tormented,
to be a writer?
Can you be optimistic,
a romantic,
take life lighter,
and still be good?
Or is what one writes,
too shallow,
too small,
or just to plain?
Is everyday life,
spoken about in words,
but coming deep from within,
interesting enough,
to spill inc on paper?
Every quote,
sentence, poem or book,
it’s all worth it,
because it’s freedom.

(Debora Kyndt) 9-11-12

  • en van mijn vriend-dichter

It is better to die eating chocolate
than to live without it.
(get.) Marcus chocoholic

(Marcus Cumberlege) 17-12-15

  • en om af te sluiten een Elfje van Christine De Vries, de vrouw die mij aanzette om te schrijven nadat ik haar eerste boek Dagboek als Spiegel had gelezen

lichter
wordt het
ook in mij
grote zwaarte lost op
dankbaar

(get. Christine De Vries) 23-12-15

Van harte, Viviane Van Pottelberghe – 23 december 2015

(bron afbeelding 1 Christine De Vries/Shodo )
(bron afbeelding 2 Anky Floris’ Levenskunstwinkel)

samen zingen voor de moeder

365 dagen verwondering – DAG 235

happy-nameday-to-maria-1-728

Maria-Tenhemelopneming of Onze-Lieve-Vrouw Hemelvaart is een feestdag waarop in sommige delen van Vlaanderen ook Moederdag wordt gevierd.

In De Evolutie vond er vanavond een meezingconcert plaats om de moeder Doorgaan met het lezen van “samen zingen voor de moeder”

ik ben al thuis

365 dagen verwondering – DAG 189

FullSizeRender

Toen ik gisteren thuis kwam na een namiddag supervisie, begeleid door Toos Bartlema (Humanimal Vision) nam ik wat tijd om mijn inkomende mails te lezen, o.m. deze van Inzicht-Nu:

Hoe meer je in vrede bent met jezelf, hoe minder behoefte je hebt om andere mensen te veranderen. (Erik van Zuydam)

Synchroniciteit verwondert mij al lang niet meer, maar toch … dit ‘inzicht van de dag’ was voor mij wel héél toepasselijk en sloot wonderwel aan op de Osho kaart die mij tijdens deze supervisie te beurt viel:

Knight of Rainbows: Slowing Down

The Knight of Rainbows is a reminder that, just like this tortoise, we carry our home with us wherever we go. There is no need to hurry, no need to seek shelter elsewhere. Even as we move into the depths of the emotional waters, we can remain self-contained and free from attachments. It is a time when you are ready to let go of any expectations you have had about yourself or other people, and to take responsibility for any illusions you might have been carrying. There is no need to do anything but rest in the fullness of who you are right now. If desires and hopes and dreams are fading away, so much the better. Their disappearance is making space for a new quality of stillness and acceptance of what is, and you are able to welcome this development in a way you have never been able to before. Savor this quality of slowing down, of coming to rest and recognizing that you are already at home.

Van harte, Viviane Van Pottelberghe – 30 juni 2015

(foto: vivapo)

lachyoga voor moeder en dochters

365 dagen verwondering – DAG 145

kikkertje

Naar aanleiding van moederdag, postte ik reeds twee berichten die hierbij aanleunen, één op DAG 139 en één op DAG 140.  Vandaag echter keek ik verwonderd én vertederd op toen ik volgend berichtje in mijn digitale brievenbus vond.

Doorgaan met het lezen van “lachyoga voor moeder en dochters”