spelen met taal

In een vorig logje kon je een verslag lezen van ’t SchrijfNest van 6 juni waar we met krantenkoppen kopgedichten hebben gemaakt.

Je kon in een eerder logje reeds lezen dat ik volgende week woensdag voor de 55° keer een SchrijfNest zal begeleiden.  Ik geniet ervan om de deelnemers tijdens zo’n SchrijfNest te laten proeven van taal en spelen met woorden en zinnen.  Soms is het muisstil, soms zijn lachsalvo’s niet uit de lucht. ChantalW verwoordde dit laatste in een rondeel:

Titels uit hun context gerukt,
Seriemoordenaar tegen wil en dank
zijn oorzaak van lachsalvo’s.
Titels uit hun context gerukt
veroorzaken hilariteit,
zijn zelfs aanleiding tot een feestje.
Seriemoordenaar tegen wil en dank.
Titels uit hun context gerukt.
(ChantalW)

Ik geniet echter ook wanneer ik verneem dat de deelnemers thuis verder schrijven aan de hand van de aangereikte schrijfvormen. Sommigen gaan zelfs nog verder.  Zij laten zich tijdens ’t SchrijfNest prikkelen en gaan thuis aan de slag met aangereikte schrijfvormen in combinatie met hun creativiteit en/of ervaringen met taal.

Graag citeer ik wat ChantalW schreef op haar blog Schrijfselssite:

Schermafbeelding 2018-06-10 om 17.18.03.png

Eén van de klassieke schrijfvormen die ik in ’t SchrijfNest aanreik is freewriting (ook sprinter of ononderbroken schrijven genoemd). Ik geloof immers in de kracht van freewriting ook al zijn er weinig deelnemers die thuis sprinters schrijven.

Kan je je mijn verwondering én geluk voorstellen toen ik deze namiddag deze mail kreeg van GilbertD, één van de vaste klanten van ’t SchrijfNest. Oordeel zelf maar.

Schermafbeelding 2018-06-10 om 17.01.41

Van harte, Viviane Van Pottelberghe – 10 juni 2018

 

grootouders & kleinkinderen – 02

P1040691In een vorig logje kon je lezen dat opa en oma zondagvoormiddag op het voetbalterrein van de Koninklijke Sporting Club Excelsior Mariakerke vertoefden waar onze kleinzoon een voetbalmatch speelde. Nadien reden we met de kleinkinderen naar het provinciaal domein Het Leen te Eeklo, we kregen immers honger.

We kozen een plekje aan het raam in cafetaria Het Leen en maakten onze keuze uit een gevarieerd aanbod aan gerechten zowel voor kinderen als voor volwassenen. Na een lekker maal met frietjes en kroketjes en een ijsje als dessert trokken we naar het bosinfocentrum om de kinderen in te schrijven voor het kabouterpad. Dit pad volgt een aangeduide route in het bos.

De kinderen mochten de kabouters meehelpen met hun werk in het bos als ze eerst
boskabouter werden. De kabouters hadden voor hen enkele opdrachten voorbereid. Ze kregen een tas mee met een potjesloep, een schepje, een zoekkaart (bodemdiertjes),  een pennenzak met potloden, tekenpapier in een schrijfmap, een brooddoos (met bosvruchten-koekjes), een gelamineerd blad met de opdrachten en een kaartje met de route.

Nadat alle opdrachten goed werden uitgevoerd, ontvingen de kinderen in het bosinfocentrum … het boskabouterdiploma.

Om ons bezoek aan Het Leen af te ronden verkenden de kinderen op kousevoeten het springkasteel en de andere speeltuigen. We vertrokken naar Brugge trokken, met de belofte dat we na het avondeten thuis nog zouden … knutselen.

Zo gezegd, zo gedaan, maar daarover kan je meer lezen in een volgend logje.

Boskabouter voor één dag.
Twee kinderen in het geleende bos
volgen het spoor van een kabouter
gepakt en gezakt.

Twee kinderen in het geleende bos
gaan volledig op in hun rol
gepakt en gezakt.
Grote boskabouter hinkt achterop.

Gaan ze volledig op in hun rol,
poëzie houdt hen bij de les.
Grote boskabouter hinkt achterop.
Kabouters zijn net als kinderen,

met emoties die hen soms hinderen.
Poëzie houdt hen bij de les.
Twee kinderen in het geleende bos.
Boskabouter voor één dag.

©vivapo – 22/4/2017

Van harte, Viviane Van Pottelberghe, 24 april 2017

volle maan collage – januari – 04

In het kader van de ‘Volle Maan Collage-schrijven cursus’ (Zinderen) maakte ik een lijst van mijn wensen, dromen en plannen.

Eén van mijn wensen was om mijn schrijfsels voor te dragen voor een publiek.  In het vorig logje kon je lezen dat mijn wens vanochtend werd ingewilligd tijdens het co café. Ik maakte een selectie van zeven schrijfsels.

het koffiemachien

neen, het koffiemachien heeft geen kuren
het smacht naar aandacht
en wat geduld
neen, het koffiemachien heeft geen kuren
het hunkert naar jouw verlangen
naar haar tongstrelend aroma
het smacht naar aandacht
neen, het koffiemachien heeft geen kuren
©vivapo – 18/1/2017

limerick

een jonge vrouw uit Voeren
zat in een tea-room in Oeren
ze nipte aan een glas groene thee
dat viel echt wel mee
tot ze luidop begon te boeren
©vivapo – 21/1/2017

tuimelen

tuimelen
en buitelen
dansen en springen
lachen en zingen
zoenen en knuffelen
je kind
induffelen
©vivapo – 26/1/2017

creatief

creatief
ben ik
niet, dacht ik,
tot ik startte
met schrijven. Nu
telt het
proces
©vivapo – 6/4/2016

Een elfje als ode aan àl wie schrijft.

Jij
inspireert mij
ik inspireer jou
individueel en toch samen
creatief
©vivapo – 18/1/2017

In Let’s Co & Co schilder ik bij Ingrid Retour uit mijn innerlijke bron.
Mijn echtgenoot schildert thuis vanuit zijn innerlijke bron.
Zijn schilderijtjes inspireren mij om te schilderen met woorden.

Deze drie korte zinnen sprak ik uit toen ik aan de aanwezigen de twee schilderijtjes liet zien die ik vanmorgen intuïtief in mijn tas had gestopt. Op die manier nam mijn echtgenoot van op afstand actief deel aan mijn ‘optreden’. Die verbinding raakte en ontroerde mij.

fata morgana

door het raam
achter tralies
ziet zij gouden licht
dat haar verblindt

achter tralies
een vurig verlangen
dat haar verblindt
hunkerend naar vrijheid

een vurig verlangen
dat haar verbrandt
hunkerend naar vrijheid
een niet te stillen vuur

dat haar verbrandt
volharding
een niet te stillen vuur
zij schreeuwt het uit

volharding
zij ziet gouden licht
zij schreeuwt het uit
door het raam

©vivapo – 20/1/2017

Ik rondde mijn bijdrage aan Sandra’s salon de poèmes af met een ‘schrijfsel’ dat ik zelf als mijn eerste gedicht benoem.

bevroren droom

schimmen in de nacht
turen over zee

waden door water
zonder bagage

kijken niet om
laten alles
en niets achter

fluisteren
en luisteren
naar een boot

reikhalzen
naar het gedroomde land

©vivapo – 7/1/2017

Van harte, Viviane Van Pottelberghe – 5 februari 2017

schilderijtjes: ©Marc Ghyoot

 

 

commitment – n° 7 – 02

nieuwpoort-1

In mijn logje met mijn derde limmerick lichtte ik een tipje van de sluiter over het inlossen van mijn Commitment nummer 7: wekelijks een kunstenaarsuitstapje voorzien.
Het eerste – en tevens laatste wekelijks – kunstenaarsuitstapje dateert reeds van 18 januari 2017.  Maar vorig weekend ving ik twee vliegen in één klap. Tijdens een weekend aan zee vielen mij twee activiteiten in de schoot, die op één of andere manier aanleunen bij schrijven. Na pingpongpoëzie en poëziepingpong op Gedichtendag, een waardig verder zetten van de Week van de Poëzie. Doorgaan met het lezen van “commitment – n° 7 – 02”

Dag van de Stilte – 06

dag-van-de-stilte

In de voormiddag had ik reeds geproefd van Intimate Silence. In één van de oude slaapcellen van de zusters die werden omgebouwd tot kleine stilte-plekken had ik als vrijwilliger deelgenomen aan eye gazing. In die kleine stilte ruimtes kon je de tijd nemen om foto’s en kortfilms te bekijken, poëzie te lezen en te beluisteren, de pen ter hand nemen om je trage post de wereld in te sturen.  Doorgaan met het lezen van “Dag van de Stilte – 06”

een dag vol verwondering…

Een dag vol verwondering
Een schrijfworkshop in de grote tent
Nagenieten in de zon
Delen van de oogst
Alcoholvrije cocktail en een
Gezonde lunch op het menu
Vooraan in het salon luisteren naar
Ontroerende poëzie van vrouwen en
Luisteren naar muzikanten
Vol vuur en tederheid
Een dag vol verwondering
Reizend door ontpopte kracht
Wervelend over het malse gras
Ondergedompeld in blauwe elfjes inkt
Neuriënd en lachend
De namiddag afronden
Een dag vol verwondering
Rust vinden bij Luki-Art
In verbeelding naar de sterren reizen
Naar bloemen en een paard kijken
Gelukkig, dankbaar en verwonderd.

Doorgaan met het lezen van “een dag vol verwondering…”