collega deelt schrijfoefening – 02

shareHoe een dubbeltje rollen kan of hoe delen zich vermenigvuldigt!

Ik schreef een zeswoordenverhaal over respect, na mijn logje van 11 juni onder de titel collega deelt schrijfoefening. Volgers van mijn blogs gingen in op mijn uitnodiging om de oefening van Jolanda Oudijk ook eens te proberen en het haar via mail te bezorgen. Lees verder

Er is Nieuws – een vlinder voor N.

Sabine Pauwaert deelde dit bericht op haar blog.
Ik wil dit ontroerend verhaal verder delen
en mij aansluiten bij Sabine’s boodschap:
het ga je goed N.
Van harte, Viviane

SabinePauwaert

Beste vrienden,

Pinksterzondagmorgen in Villa Rozerood, De Panne,
ik nodig de kinderen uit om samen vlinders te maken.
Zorgvuldig wordt er geknipt, gekleurd, gelijmd,
worden stukjes stof gekozen, per kleur gelegd,
ijzerdraadjes geplooid,
parels aaneengerijgd tot fragiele pootjes, …

Eén van de kinder-kunstenaars kan niet lang blijven,
ze maakt haar collage
en maakt zorgvuldig haar keuzes,
ik beloof haar dat we samen met de vriendinnetjes
haar vlinder vleugels zullen geven.
Ze geeft me een zoen en bedankt me voor de “fijne voormiddag”.

Haar vlinder met fragiel roze vleugels krijgt een mooi plaatsje en wacht haar op,
ik ga naar huis.

Een paar dagen later krijg ik het trieste nieuws dat het “vlinderkindje”
zo noemde ze zichzelf, ik wist dit niet)
er niet meer is,
haar vlinders wel,
en zo ook de herinneringen aan dat bijzonder moment,
het ga je goed N.,
Sabine

View original post

balans – 02

volle maan juni - 2

In een vorig logje over balans verwees ik naar de lezing Surrender van Els Lightness die ik vrijdagavond heb bijgewoond.  Na afloop vroeg ik haar om iets meer te vertellen over een onderwerp dat ze terloops had vermeld maar waarop ze niet dieper was ingegaan.

In een periode van overgave kan je je meester ontmoeten en bestaat de kans dat je kwaad wordt op die persoon.

Els Lightness stuurde mij – ogenschijnlijk – met een kluitje in het riet met dit antwoord:

Denk er niet over na, je zult hem/haar herkennen als je hem/haar ontmoet. Lees verder

Balans

Vooraleer ik zaterdagnamiddag naar het Huis van Nabijheid vertrok had ik reeds een thema én een vorm voor ogen voor mijn creatieve opdracht. Dat was uitzonderlijk maar ook handig. Op die manier kon ik mij beperken tot een strikt minimum aan materiaal.

Als THEMA koos ik voor overgave, niet toevallig het thema van de lezing (Surrender) van Els Lightness die ik vrijdagavond had bijgewoond. De inzichten wilde ik op die manier opslaan.

Als VORM koos ik voor een collage, niet toevallig kweet ik mij hierbij van mijn taak voor de maand juni in het kader van de Volle Maan Collage-schrijven cursus. Daarenboven wou ik met ecoline werken, niet toevallig een medium dat uiterst geschikt is om los te laten.

In mijn ene fietstas nam ik voor mijn collage één blad tekenpapier, één tijdschrift, een schaar en lijm mee, in mijn andere fietstas mijn flesjes ecoline, één borsteltje, enkele tekenbladen én drie rietjes.

Mooi in BALANS fietste ik naar het Begijnhof waar de voordeur van het Huis van Nabijheid wijd open stond. Ik voelde mij onmiddellijk welkom, niet in het minst door het warm onthaal van de reeds aanwezige huisgenoten.

Tot aan de pauze werkte ieder van ons in stilte verder aan een eigen project. Zelfs het geluid van taterende toeristen en de kerkklok drongen niet tot mij door. Ik ging totaal op in mijn collage én in het spelen met de ecoline. Zelfs mijn blaastechniek heeft de rust niet verstoord.

Mijn mind en mijn creativiteit gingen hand in hand. Ondanks het feit dat ik én een thema én een vorm had vooropgesteld, kreeg mijn innerlijke kind de vrije hand in het creatief uitwerken van het thema surrender. Ik voelde mij … in BALANS.

Nieuwsgierig hoe ik mijn volle maan collage heb gelezen? Op de blog vivapo mediteert creatief publiceerde ik een eerste, een tweede en een derde bericht.

Van harte, Viviane Van Pottelberghe – 18 juni 2017

afbeeldingen: ©vivapo

collega deelt schrijfoefening

Jolanda Oudijk van Schrijfcafé Amersfoort zendt mij regelmatig haar nieuwsbrief. Ook al heb ik niet de intentie om ooit naar Amersfoort te gaan – té ver vanuit Brugge – voor een schrijfworkshop, toch blijf ik geabonneerd.  En daar is een goede reden voor. Jolanda deelt regelmatig een schrijfoefening met haar lezers – gratis en voor niks! Dit verdient een logje op dit blogje (365 dagen verwondering), toch?

Schrijfoefening: Een klaar-in-vijf-minuten-gedicht (Uit Creativiteit? Geen kunst)
Pak pen en papier en verzin snel en zonder veel nadenken een regel bij elke stap:

  • Benoem of beschrijf een plek in huis
  • Verzin een regel met een kleur erin
  • Verzin een regel met een huishoudelijk apparaat en een geluid
  • Schrijf iets over het weer
  • Verzin zelf een regel
  • Herhaal de eerste regel
  • Herhaal de tweede regel met een kleine verandering

En klaar is je gedicht!

Jolanda voegde er aan toe: Als je jouw ‘klaar-in-vijf-minuten-gedicht’ wilt delen, mail hem naar mij.

Wie mij kent weet ondertussen … ik laat zo’n uitdaging niet onbeantwoord. Dit is wat ik aan Jolanda heb bezorgd.

Oh wat een heerlijke uitnodiging Jolanda.

Naar aanleiding van vaderdag schreef ik (op mijn nieuwe blog) een ‘tientje’ (een ideetje voor jou?) dat mij dan weer inspireerde voor een gedicht om in te gaan op jouw uitnodiging. De cirkel is rond. ’n fijne zondag wens ik jou en een heerlijk schrijfcafé morgen!

onze tuin baadt in het ochtendlicht

honderd tinten groen

ik hoor het Nespresso-apparaat ronken

het wordt een zwoele dag

we genieten van een zondags ontbijt

onze tuin baadt in het ochtendlicht

honderd tinten liefde

© vivapo – 10/6/2017
Wil je deze oefening ook eens proberen?
doén! én bezorgen aan Jolanda via jolanda @ schrijfcafeamersfoort.nl
Voor mijn Nederlandse vrienden … hier vind je meer info over Jolanda’s schrijfcafés.
Een hartelijke groet, Viviane Van Pottelberghe – 11 juni 2017

’t SchrijfNest 7 juni

kabouterHet thema van ’t SchrijfNest vandaag (7 juni) was spelen met de inhoud van kranten.

Tot en met vorige maand kon je op deze blog mijn teksten lezen die ik in ’t SchrijfNest schreef.  Ik wil de ondertitel van deze blog “365 dagen verwondering” in ere houden en hier voortaan enkel mijn verwondering over mijn ervaringen in ’t SchrijfNest delen.  Mijn teksten vind je terug in het logje met elfjes en een limerick en het logje met een pantoum.

De oefening van vandaag was een uitnodiging om als dagboekschrijver met de inhoud van de krant te gaan spelen(*). Voor de pauze schreef ik – ononderbroken – gedurende vijftien minuten een tekst op basis van enkele woorden uit een artikel dat ik intuïtief uit de krant had geknipt. Ik had bij de start geen idee of ik een dagboekfragment, een brief, een sprookje, een artikel, een column of een verhaal zou schrijven.

Ik zette mijn pen op papier en begon gewoon … te schrijven. Het werd uiteindelijk een verhaal op basis van één zin uit het artikel:
Dat kapelletje in kwestie is weggeschonken aan iemand die het verder zal onderhouden“.

Het begin van mijn verhaal was eerder ernstig en refereerde naar een recente pijnlijke ervaring (ik viel in mijn tuintje nèt niét tussen de aardbeiplanten). Door het ononderbroken schrijven echter gleed het naar een eerder ondeugend verhaal over een kabouter die – net als ik – last had van een stijve nek en pijn in de lenden.

Uittreksels uit mijn VERHAAL:
– “… kwam bijna pardoes tussen de aardbeiplanten terecht…”
– “… hield zijn hoofd vast wanneer hij aan het lachen ging…”

Dat overvloeien van ernst naar humor door ononderbroken te schrijven verwondert mij niet.  Zoals het mij – als lachanimator – ook niet meer verwondert dat je met humor fysieke pijn kan verzachten. Wat mij echter wel heeft verwonderd: de woorden die ik uit het artikel had bewaard maakten een herinnering wakker.

Toen ik voor enkele jaren met kinderen op stap ging in de natuur – als kinderen naar stilte luisteren – rondde ik de activiteit telkens af met een verhaal.  Ik herinnerde mij plots dat het bankje voor het kapelletje in Tillegembos waar de kinderen luisterden naar mijn verhaal over een kabouter.  En nèt die elementen uit mijn herinnering inspireerden mij dan weer voor zowel een reeks (eerder ernstige) spiegel-elfjes als voor mijn (humoristische) limerick en mijn (ondeugend) pantoum.

't SchrijfNest juni - klaproos - 1Ik was ook verwonderd over het opduiken van een klaproos in mijn pantoum.  Dit berust echter ook op een herinnering: aan de klaproos die ik vorige week in ons tuintje had bewonderd en gefotografeerd.

Creatief, meditatief en reflectief schrijven … het blijft mij verwonderen.

(*) Naar een idee van Shodo

Van harte, Viviane Van Pottelberghe – 7 juni 2017

Bron afbeelding kabouter
Bron foto: vivapo

 

 

 

zeswoordenverhaal … verhuisd

zeswoordenverhaal - antiek - 9Toen ik op Doldriest het thema voor het zeswoordenverhaal las dacht ik … ik pas deze keer. Toen ik echter vorige zaterdag in mijn buurt op stap was passeerde ik voorbij een openstaande poort. Mijn oog viel op een ‘oude’ schaaf, een voorwerp dat mij aan mijn vader herinnerde.

Ik groette de eigenaar van de loods en vroeg hem of ik even dichterbij mocht komen kijken.  De man was duidelijk opgezet met mijn interesse en troonde mij mee naar enkele objecten in deze enorme ruimte: een oude pers, een raam van de toegangspoort van de oude Brugse gevangenis, genummerde stenen uit de gevel van de Sint-Salvatorkerk, schrijnwerkmateriaal uit de vorige eeuw en nog veel meer.

Ik had ogen te kort om alles in mij op te nemen wat daar gestapeld staat. Met de belofte om te gelegener tijd eens langs te komen met mijn fototoestel nam ik enkele foto’s met mijn GSM.

Ik luisterde echter ook naar het verhaal van deze telg uit een familie van gerenommeerde restaurateurs van beschermde monumenten in Brugge en omgeving, gespecialiseerd in algemene bouwwerken en schrijnwerk.

Hij kan het blijkbaar niet over zijn hart krijgen om het materiaal – waarvoor zijn vader zaliger en zijn oom indertijd bij hem stapelruimte vonden – naar het containerpark te brengen nu niemand er nog interesse voor heeft.  Zelfs de educatieve panelen met werktuigen uit vervlogen jaren interesseert geen enkele vakschool meer.  Hij krijgt steevast te horen … alles werd ondertussen gedigitaliseerd.

Waar had ik dat nog gehoord en gelezen?  In het provinciaal domein Bulskampveld was er tot voor kort een enorme schat aan oude werktuigen en agrarische voertuigen te bewonderen. Toen wij in januari van dit jaar de tentoonstelling met onze kleinzoon wilden bezoeken was – op een een paar voertuigen na – alles verdwenen.  Op een bordje stond te lezen dat ondertussen alles werd … gedigitaliseerd.

Stof genoeg om toch een zeswoordenverhaal te schrijven. Tot voor kort deelde ik mijn zeswoordenverhalen – naar een idee van Doldriest – hier, op vivapo’s blog.  Dit idee voeg ik echter vanaf vandaag toe aan de reeks schrijf-uitdagingen op de blog vivapo mediteert creatief onder de rubriek #zeswoordenverhaal. Wie dat wenst kan mijn zeswoordenverhaal – antiek en bijhorende foto dààr lezen!

Van harte, Viviane Van Pottelberghe – 4 juni 2017

foto’s: ©vivapo

nieuw: vivapo mediteert creatief

Schermafbeelding 2017-05-31 om 09.38.00

Sinds enkele jaren beoefen ik een vorm van creatief, meditatief en reflectief schrijven. De neerslag is terug te vinden in mijn dagboeken en op vivapo’s blog.
Daarnaast mijmer ik op papier voor mijn persoonlijke ontwikkeling en nodig ik anderen uit om dat ook te doen tijdens schrijfworkshops die ik begeleid in ’t SchrijfNest(*) te Brugge, in tVaartje te Lissewege en op diverse andere locaties. Mijmerend naar de natuur kijken is een aanvulling in mijn begeleiding van wandelen in stilte. Lees verder