start je verhaal

Begin dit jaar startte ik bij Marjon Sarneel van de Online Schrijfschool OSMS met de online cursus Start je Verhaal. Dit leidde ondertussen tot een reeks korte verhalen uit het leven van W.T. (Wouter Tierentyn). Tot mijn verwondering raakte ik in de ban van dit personage dat ik bij het eerste verhaal had gecreëerd. Hij ging echter onverwacht en (door mij) ongewild een eigen leven leiden. Al is dat personage fictief de korte verhalen zijn doorspekt met non fictie elementen.  Het vervullen van de schrijfopdrachten maakte immers herinneringen wakker aan situaties die zich recent of lang geleden hebben voorgedaan. Semi-autobiografisch schrijven in korte verhalen … it’s my cup op tea. Ik wil er verder mee doorgaan en de kortverhalen(*) verder blijven delen op de blog: vivapo mijmert creatief.

Op zaterdag 17 maart volgde ik voor het eerst een life workshop bij Marjon. Een groep van een twintigtal deelnemers, waaronder een schrijfmaatjes uit Brugge, een schrijfmaatje uit Breskens, Hans (Henk) uit Aardenburg – die mij als lachanimator herkende –  en twee mensen die met de veerboot waren gekomen; de overigen kwamen wellicht ergens uit Zeeland.

28698968_793792710815517_8704713021769166738_o

De life workshop was voor mij een schot in de roos. Volgens Marjon “geeft schrijven op basis van gebeurtenissen uit je leven je een nieuw perspectief op jezelf“. Hoe je dat kan doen … daarvan mochten we proeven tijdens de ‘life workshop’.

Was Marjon’s onlinecursus ‘Start je verhaal’ voor mij een ontdekking, aan haar ‘life workshop’ deelnemen – zoals gisteren in Breskens – gaf mij een boost. Wat een inspiratie, wat een aanmoediging, wat een organisatie, wat een verbondenheid. Ja, ik kijk al uit naar een volgende life sessie!

Ik viel trouwens van de ene verwondering in de andere. De workshop vond plaats op de eerste verdieping van het Centrum Ki aan de Veerhaven, het gebouw van de oude veerpont terminal. Daar wachtte ons een warm onthaal in Qi Biotaria, een biologische koffie en thee schenkerij, Daar kan je trouwens terecht voor een (h)eerlijk bakje koffie en thee, biologisch én fairtrade, met respect voor mens en natuur.

Niet alleen het interieur en de hapjes en drankje van de biotaria waren uitnodigend, ook het aanbod aan activiteiten van het Centrum Ki zal er voor zorgen dat ik hier spoedig terug keer.

Van harte, Viviane Van Pottelberghe – 20 maart 2018

Bron foto’s

(*) Overzicht korte verhalen die tot nu toe werden gedeeld op de blog vivapo mijmert creatief:
een dag uit het leven van Wouter Tierentyn – 01
een dag uit het leven van Wouter Tierentyn – 02
een dag uit het leven van Wouter Tierentyn – 03
een dag uit het leven van Wouter Tierentyn – 04
een dag uit het leven van Wouter Tierentyn – 05
een dag uit het leven van Wouter Tierentyn – 06

Advertenties

de waanzinnige boomhut

P1040540

Maandag stond de tentoonstelling De Waanzinnige Boomhut in Fort Napoleon op ons programma. Het was een belevenis voor onze kleinkinderen en hun (groot)ouders.

De expo werd opgebouwd rond de jeugdboeken De Waanzinnige Boomhut van de Australische auteur Andy Griffiths – een van de populairste kinderboekenauteurs in Australië – en illustrator Terry Denton. De reeks – ondertussen ook populair in Vlaanderen en Nederland – is reeds aan een zesde titel toe: ‘De waanzinnige boomhut van 78 verdiepingen’.

De tentoonstelling bestaat uit verschillende delen. Op de bovenverdieping wordt inhoudelijk ingegaan op de waanzinnige verhalen uit de boeken. Theaterregisseur Soraya Rademakers werkte speciaal voor deze expo een interactief en educatief luik uit waar de kinderen hun creativiteit op de proef kunnen stellen. Tijdens deze expo schrijven kinderen hun eigen waanzinnig verhaal.

Onze kleinkinderen liepen met heel veel enthousiasme het interactief doe-parcours vol met inspirerende opdrachten, vulkanen, sterrenkijkers en andere waanzinnigheden. Op de benedenverdieping konden ze hun energie kwijt op een waanzinnig lang boomhut-parcours.

Op de hoogste verdieping – het dak van het Fort Napoleon – konden ze genieten van een waanzinnig uitzicht op de badplaats die we enkele dagen hebben verkend: te voet, te water en met een go cart.

De expo loopt nog tot 17 april. Een aanrader tijdens de paasvakantie!

fort-napoleon.2

Van harte, Viviane Van Pottelberghe – 5 maart 2017

’t SchrijfNest maart – 05

Naast een rondgedicht en een sneeuwbal leverde mijn associatieketting op ’t SchrijfNest van 15 maart mij woorden die zich leenden voor enkele andere schrijfvormen: autoritair / dagelijks ritueel / licht.

Het eerste woord bracht mij terug naar de keuken van mijn grootouders waar ik aan de ontbijttafel werd gekeurd door een man die mij toen en ook later angst inboezemde.  Wanneer er op mijn uiterlijk niets aan te merken viel mocht ik aanschuiven en in stilte mijn boterham verorberen. Ik herinner mij dat ik toen als kind dacht: ik trouw nooit met een militair.

hij
was autoritair
zij eerder solitair
als koppel toch niet
complementair
©vivapo – 15/3/2017

Na dit elfje kwam er een rondeel uit mijn pen; wie mijn blog volgt herkent wellicht mijn dagelijks ritueel, geïnspireerd door een tip van Coach Jan.

Dagelijks ritueel
vraagt een zekere discipline.
Schrijven als meditatie
dagelijks ritueel.

Stilstaan bij wat mij dankbaar maakt
en mezelf een mantra toewensen
vraagt een zekere discipline.
Dagelijks ritueel.

©vivapo – 15/3/2017

IMG_1647Met het woord licht schreef ik tenslotte een kort pantoum dat tot mijn verwondering niet werd geïnspireerd door een herinnering maar door een situatie die mij op dat moment bezig hield (schakeling). Niet toevallig ontving ik na het schrijven de kaart transformatie als boodschap.

I spread my wings and fly.
Projectielen vliegen in het rond
Twee stipjes helder groen lichten op.
Paars primeert.

Projectielen vliegen in het rond
afgevuurd door kanonnen.
Paars primeert.
Eén projectiel transformeert.

Afgevuurd door kanonnen.
Jonathan wenkt mij.
Eén projectiel transformeert
in vleugels

en onttrekt zich aan het geschut.
Jonathan wenkt mij.
Projectielen vliegen in het rond
I spread my wings and fly.

©vivapo – 15/3/2017

Van harte, Viviane Van Pottelberghe – 17 maart 2017

commitment – n° 13 – 01

schermafbeelding-2017-01-23-om-15-12-43In een vorig bericht kon je lezen dat ik – in het kader van de ‘Volle Maan Collage-schrijven cursus’ van Zinderen – een verbintenis met mezelf aanging om goed voor mezelf te zorgen de komende tijd. Ik formuleerde vijftien aandachtspunten in mijn Commitment. Op nummer 13 staat: bewuster gebruik te maken van de sociale media.

Sinds 1/1/2017 beperk ik mijn tijd op Facebook tot het beheer van:

schermafbeelding-2017-01-23-om-15-18-54

Op Twitter en Pinterest beperk ik mij tot het delen van een aantal blogberichten waarin activiteiten van vivapo worden vermeld of berichten die mij inspireren om te schrijven.

LinkedIn laat ik even links liggen.

Wat internet betreft beperk ik mij tot het beheer van mijn Word Press blogs

schermafbeelding-2017-01-23-om-15-24-48

en tot het actief volgen van welgeteld… TIEN blogs en websites die mij door hun inhoud inspireren én aanzetten tot schrijven.  Dat belet niet dat ik de andere blogs waarop ik geabonneerd ben blijf volgen … in mijn vrije tijd.

Mijn top-tien in alfabetische volgorde:

Van harte, Viviane Van Pottelberghe – 23 januari 2017

foto’s: ©vivapo

 

commitment – n° 11 – 01

OLYMPUS DIGITAL CAMERA

Op 7 januari 2017 liet ik mij door dit schilderijtje van mijn echtgenoot inspireren voor een Japans gedicht én voor het gedicht bevroren droom. Ik publiceerde ze toen samen op deze blog.

Omdat dit gedicht – dat ik als mijn allereerste gedicht betitel – past binnen de verbintenis die ik met mezelf aanging – meer bepaald  Commitment nummer 11 creatief samen werken met mijn partner en collega’s – publiceer ik het een tweede maal, weliswaar in een andere lay-out.

Ondertussen maakte ik reeds een tweede gedicht bij een ander werkje van Marc. Je leest er meer over in een volgend bericht.

bevroren droom

schimmen in de nacht
turen over zee
waden door water
zonder bagage

kijken niet om
laten alles
en niets achter
fluisteren

en luisteren
naar een boot
reikhalzen
naar het gedroomde land

©vivapo – 7/1/2017

Van harte, Viviane Van Pottelberghe – 20 januari 2017

foto: ©vivapo
schilderijtje: ©Marc Ghyoot

volle maan collage – januari – 01

img_1407

Collage
Maan van
de Langste Nacht.
Ik zie sprekende handen
en handen voor het hart.
Hoe gaat hartcoherentie in zijn werk?
We zijn hier voor vreugde en liefde.
Hierover wil ik schrijvend getuigen in mijn verhaal.
De kortste weg tussen twee mensen is een glimlach.
Deze wijsheid maakte Charlie Chaplin ons duidelijk in zijn verhaal.

Rood, ik besta; geel: ik sta in mijn zachte kracht.
Groen, ik heb lief; blauw, ik druk mij uit.
GAYATRI MANTRA: OM BHUR BHUVAH SVAH TAT SAVITUR
VARENYAM BHARGO DEVASYA DHIMAHI DHIYO YONACH: PRACHODAYAT.
Deze mantra wil ik opnieuw gaan zingen
en mediteren in de natuur,
mijmeren als een pelgrim,
en met plezier
mijn grenzen
verleggen.

©vivapo – 12/1/2017

Ik maakte gisteren – op Volle Maan van de Langste Nacht – deze collage in het kader van de ‘Volle Maan Collage-schrijven cursus’ van Vanessa Matthyssen (Zinderen).

Ik had deze keer een aantal tijdschriften klaar gelegd die – zo stelde ik plots vast – meer aandacht geven aan quotes dan aan sprekende afbeeldingen.  Ik werd mij bewust van mijn neiging om de tijdschriften op zij te leggen en naar het vertrouwde aanbod te grijpen.
Dit bewust zijn is voor mij reeds een pluspunt bij het maken van een collage: voelen, vertragen, kiezen. Opvallend hoe nà een keuze ook vertrouwen groeit. De tijdschriften hielden een aantal plaatjes in petto die mij wél aanspraken. Ik knipte, schikte en plakte ze tot deze collage.

Om mijn collage te lezen maakte ik gebruik van een dubbele sneeuwbal(*).

Van harte, Viviane Van Pottelberghe – 13 januari 2017

foto: ©vivapo

(*) De sneeuwbal bestaat uit 10 regels. Elke regel heeft een beperkt aantal woorden. De eerste regel heeft 1 woord, de tweede 2, de dede 3 … de tiende heeft 10 woorden. De regels kunnen samen een zin vormen of herhalingen bevatten.
Bron
In tegenstelling tot de e.d.i.t. vormen de woorden in een sneeuwbal niet noodzakelijk één zin per regel.

Japans gedicht – vluchtelingen

OLYMPUS DIGITAL CAMERA

schimmen in de nacht
vader moeder en een kind
waden door water
ze nemen niets mee laten
niets achter vluchtelingen

©vivapo – 7/1/2017

Ik liet mij voor dit Japans gedicht op zaterdag – naar een idee van Marion Driesen op Doldriest – inspireren door een recent schilderijtje van mijn echtgenoot, dat mij tevens inspireerde voor dit gedicht.

bevroren droom

schimmen in de nacht
turen over zee

waden door water
zonder bagage

kijken niet om
laten alles
en niets achter

fluisteren
en luisteren
naar een boot

reikhalzen
naar gedroomde land

©vivapo – 7/1/2017

Van harte, Viviane Van Pottelberghe – 7 januari 2017

foto: ©vivapo
schilderijtje: ©Marc Ghyoot