ware kracht

37837623_2040559209347570_9028471579218018304_n

De ware kracht

Kwetsbaar durven zijn, zwak,
de muren laten vallen.
Durf je dat?
Wie dat waagt,
ontdekt hoe waar het is:
in mijn zwakheid ligt mijn kracht.

Hans Stolp
Art “Metamorfose”

Deze afbeelding en tekst vielen mij vandaag toe. Niet toevallig.

Was ik vandaag getuige van de kracht van iemand die kwetsbaar durfde zijn,
gisteren waren 22 vrouwen en 2 mannen getuige hoe ik kwetsbaar durfde zijn.

Wie mij volgt herinnert zich misschien dat schrijf- & Expressiecoach, Joey Brown eind vorig jaar een oproep lanceerde: “Ik schrijf een brief aan de maan. Schrijf je mee?”
Op 3 december 2017 schreef ik mijn eerste brief aan de maan, toen we de laatste volle maan van dat jaar vierden. Ze werd Supermaan genoemd omdat ze extra dicht bij de aarde stond. Gisteren zou ik mijn vijfde brief aan de maan schrijven, een erg bijzondere maan trouwens. In de nacht van 27 op 28 juli vond er een totale maansverduistering plaats. De bloedmaan zou ook in België zichtbaar zijn. Dat was echter buiten de waard (bewolkte hemel) gerekend.

4ffae1aee1fa1cafbd39144511e1276e

Er was echter nog iets bijzonders aan deze volle maan. Joey Brown had het idee opgevat om gisterenavond een eerste Maanbriefcirkel te organiseren in de Stiltehoeve Metanoia te Damme.  Het was de bedoeling om ons te verbinden in ontmoeting, samen onze maanbrief te schrijven, en dan te kijken wat er uit en na dit schrijven zou ontstaan. We zouden immers werken met de energie van het moment.

Het was voor mij een unieke gelegenheid om niet alleen Joey Brown maar ook andere maanbriefschrijvers persoonlijk te ontmoeten. En toch had ik het heel lang uitgesteld om mij in te schrijven.  De Stiltehoeve moet je weten ligt heel erg afgelegen, langs paden die het kruisen van voertuigen niet gemakkelijk maakt en daarenboven schaars of niet verlicht zijn. Ik heb een zekere vorm van nachtblindheid én ben bang voor onweder. Ging ik uiteindelijk toch voor mijn verlangen door mij in te schrijven, ik kon niet vermoeden dat er net die avond onweder zou dreigen.

Ik was drie kwartier te vroeg op de afspraak, ruimschoots de tijd om nog wat te freewriten.  Daarin schreef ik reeds neer welk verlangen ik deze volle maan vorm wilde geven  en wat ik zou afgeven dat niet meer bij mij hoort. Je verneemt er meer over in mijn brief aan de maan – 07 (op de blog vivapo mijmert creatief) die ik later die avond heb geschreven en luidop heb voorgelezen aan de maan vooraleer ik opnieuw de Maanbriefcirkel zou vervoegen.

Nog voor we ons over het domein zouden verspreiden om onze maanbrief te schrijven stelden we ons aan elkaar voor.  Tijdens die voorstelling deelde ik mijn angst voor onweder én voor de terugrit door de donkere polders. Ik durfde kwetsbaar zijn en ontdekte … in mijn zwakheid ligt mijn kracht.

Ik ontdekte tot mijn verwondering ook dat de hulpvraag die ik in mijn brief aan de maan zou schrijven nog dezelfde nacht werd gehoord én verhoord(*).  Toen ik huiswaarts reed zag ik voor mij en – in mijn ooghoeken – links en rechts de hemel door prachtige bliksemschichten oplichten. Ik voelde mij ontzettend rustig want ik werd voor en achter mij begeleid door de wagens van andere maanbriefschrijvers.  De hemelsluizen ging pas open toen ik mijn wagen … voor mijn huis parkeerde.

Van harte, Viviane Van Pottelberghe – 28 juli 2018


(*) verhoord = ingewilligd

Bron:
eerste afbeelding: Hans Stolp (Facebook)
tweede afbeelding: Joey Brown

Advertenties

7 gedachten over “ware kracht

  1. Die donkere polder is ook best eng. Ooit reed ik er tijdens de winter verloren rond middernacht. De GPS deed het niet, er was omleiding… en ik wist niet meer waar ik was. Een nachtmerrie voor jou. Gelukkig is er de maan!

    1. Gelukkig voelde ik verbinding met de maan want haar schijnsel verbleekte in het licht van de bliksemschichten!

Reacties zijn gesloten.