leeg én vol

luc06Wanneer mijn man als passagier meereist luisteren we naar radio 2. Op weg naar Sluis volgden we vanmorgen een deel van het programma plage préférée. Kim Debrie ging net in zee met radio- en tv-icoon Luc Appermont.  Op haar vraag waarvan hij ontzettend kan genieten was zijn antwoord … innerlijke rust. “Innerlijke rust creëren is voor mij het allerbelangrijkste. Ik probeer de dingen vanop een afstand te bekijken.”

Even later had hij het over zijn burn-out en de weldaden van de natuur. “Ik kon het niet accepteren dat mijn lichaam niet meer mee kon. Nu zou ik de signalen herkennen en ook erkennen. De natuur is mijn redding geweest. Wandelen en joggen in het bos bracht rust en evenwicht.”

Hoe het gesprek verder verliep weet ik niet. Ondertussen hadden mijn man en ik de parkeerplaats bij de stadswallen bereikt. Via de wallen wandelden we richting de molen van Sluis en die ene winkel waar we met de regelmaat van een klok kalktabletten en leesbrilletjes voor manlief kopen. Na een heerlijke lunch in mijn favoriete ‘hoeve’ kozen we opnieuw de stadswallen om onze parkeerplaats te bereiken. Ondertussen kwam de zon van achter de wolken piepen om ons aan te moedigen nog wat verder te wandelen op de tegenovergestelde stadswal.

Gezien we regelmatig in Sluis komen is wandelen op de stadswallen ons niet vreemd.  We kennen ondertussen elke bocht en elke bank op het traject.  En toch was mijn beleving anders.  Op het geluid van een grasmaaier na was het er rustig en dat is niet ongewoon. Ik was echter verwonderd over de innerlijke rust die ik bij iedere stap dieper en dieper kon ervaren. In tegenstelling tot de vorige dagen was ik niet vervuld van angst en oordeel noch overmand door gedachten en emoties. Ik was niet verdrietig maar ook niet blij, ik was gewoon rustig en leeg. Tegelijkertijd leeg én vol rust. Die rust had ik ogenschijnlijk niet aan mezelf te danken, want ik deed er tijdens de wandeling geen enkele inspanning voor.

Wellicht mocht ik vandaag de vruchten plukken van wat ik de voorbije dagen had gecreëerd. Schrijven, reflecteren en mediteren (*) zorgden ervoor dat ik gisteren voor het slapen gaan minder leuke dingen binnen en buiten mezelf vanop een afstand kon bekijken.

Over mijn ervaring op de stadswallen schreef ik bij mijn thuiskomst een pantoum op de blog vivapo mediteert creatief.

Van harte, Viviane Van Pottelberghe – 21 augustus 2017.

(*) Ho’oponopono, Synchronisch Leven, dankdagboekje, Boomspiegels – ontwikkel je talent in het boomlabyrint, Volle Maan Collage Schrijven

Bron foto: plage préférée

 

 

9 gedachten over “leeg én vol

  1. Ik was vandaag ook nog even in Sluis bij de drogist, helaas dus niet om even over de prachtige wallen te wandelen. Velen kennen Sluis enkel omwille van zijn drukke winkelkern, maar wat er rond ligt is een prachtige oase van rust en groen. Het gevoel dat je mocht ervaren is mij niet vreemd. Ik wou dat ik het altijd zo kon voelen… ook als er een en ander tegenzit. De dingen vanop een afstand proberen bekijken helpt inderdaad. Maar simpel is het vaak niet. Hartelijke groet.

    1. Ik volg jou Bea. Herhaaldelijk krijg ik deze tip aangereikt (die Appermont trouwens ook vermeldde vanmorgen): je kan in elke situatie (m.a.w. als er wat tegen zit) dit zalige moment weer oproepen. Ik wéét dat maar ik vergéét dat! Een hartelijke groet terug!

  2. ’s Avonds probeer ik door te turen in de vlammetjes van een klein tuinvuur mijn innerlijke rust te vinden.

    Soms gaat dat gemakkelijk.
    Soms kost dat vooral veel moeite.

    Vriendelijke groet,

    1. ja, wat ik probeer ook één en ander en dat kost dan moeite; vandaag viel het me toe; vandaar mijn verwondering.
      Een hartelijke groet terug Rob.

  3. Heb het gesprek ook gehoord van Luc Appermont, heel inspirerend en menselijk. Zijn toon geeft al rust!
    Een interessant onderwerp innerlijke rust, ook nog steeds op zoek. Die komt en gaat, zoals jij vergeet ik soms of kost me moeite. Misschien zoek ik het ook te ver! Genoten Viviane van je beleving! En de wallen van Sluis nog nooit op gewandeld, een tip meer! Dankjewel

    1. In Sluis volg je de pijlen naar de (enige) ‘camping’; net voorbij de camping kan je parkeren aan de voet van de stadswallen; je kan in twee richtingen wandelen (maar niet voort vertellen hé, ha ha ha)

Reacties zijn gesloten.