’t SchrijfNest 7 juni

kabouterHet thema van ’t SchrijfNest vandaag (7 juni) was spelen met de inhoud van kranten.

Tot en met vorige maand kon je op deze blog mijn teksten lezen die ik in ’t SchrijfNest schreef.  Ik wil de ondertitel van deze blog “365 dagen verwondering” in ere houden en hier voortaan enkel mijn verwondering over mijn ervaringen in ’t SchrijfNest delen.  Mijn teksten vind je terug in het logje met elfjes en een limerick en het logje met een pantoum.

De oefening van vandaag was een uitnodiging om als dagboekschrijver met de inhoud van de krant te gaan spelen(*). Voor de pauze schreef ik – ononderbroken – gedurende vijftien minuten een tekst op basis van enkele woorden uit een artikel dat ik intuïtief uit de krant had geknipt. Ik had bij de start geen idee of ik een dagboekfragment, een brief, een sprookje, een artikel, een column of een verhaal zou schrijven.

Ik zette mijn pen op papier en begon gewoon … te schrijven. Het werd uiteindelijk een verhaal op basis van één zin uit het artikel:
Dat kapelletje in kwestie is weggeschonken aan iemand die het verder zal onderhouden“.

Het begin van mijn verhaal was eerder ernstig en refereerde naar een recente pijnlijke ervaring (ik viel in mijn tuintje nèt niét tussen de aardbeiplanten). Door het ononderbroken schrijven echter gleed het naar een eerder ondeugend verhaal over een kabouter die – net als ik – last had van een stijve nek en pijn in de lenden.

Uittreksels uit mijn VERHAAL:
– “… kwam bijna pardoes tussen de aardbeiplanten terecht…”
– “… hield zijn hoofd vast wanneer hij aan het lachen ging…”

Dat overvloeien van ernst naar humor door ononderbroken te schrijven verwondert mij niet.  Zoals het mij – als lachanimator – ook niet meer verwondert dat je met humor fysieke pijn kan verzachten. Wat mij echter wel heeft verwonderd: de woorden die ik uit het artikel had bewaard maakten een herinnering wakker.

Toen ik voor enkele jaren met kinderen op stap ging in de natuur – als kinderen naar stilte luisteren – rondde ik de activiteit telkens af met een verhaal.  Ik herinnerde mij plots dat het bankje voor het kapelletje in Tillegembos waar de kinderen luisterden naar mijn verhaal over een kabouter.  En nèt die elementen uit mijn herinnering inspireerden mij dan weer voor zowel een reeks (eerder ernstige) spiegel-elfjes als voor mijn (humoristische) limerick en mijn (ondeugend) pantoum.

't SchrijfNest juni - klaproos - 1Ik was ook verwonderd over het opduiken van een klaproos in mijn pantoum.  Dit berust echter ook op een herinnering: aan de klaproos die ik vorige week in ons tuintje had bewonderd en gefotografeerd.

Creatief, meditatief en reflectief schrijven … het blijft mij verwonderen.

(*) Naar een idee van Shodo

Van harte, Viviane Van Pottelberghe – 7 juni 2017

Bron afbeelding kabouter
Bron foto: vivapo

 

 

 

Advertenties

3 gedachtes over “’t SchrijfNest 7 juni

  1. Leuk dat wij dan toch dàt tipje van de sluier mogen lezen….

    Het was alweer een fijn en verrassend, maar ook een verrijkend SchrijfNest…

    Mijn sprokkels kan je binnenkort ook lezen.

  2. Pingback: Mijmeren op papier – 7/6/2017 – mijmeren op papier

Reacties zijn gesloten.