zeswoordenverhaal … verhuisd

zeswoordenverhaal - antiek - 9Toen ik op Doldriest het thema voor het zeswoordenverhaal las dacht ik … ik pas deze keer. Toen ik echter vorige zaterdag in mijn buurt op stap was passeerde ik voorbij een openstaande poort. Mijn oog viel op een ‘oude’ schaaf, een voorwerp dat mij aan mijn vader herinnerde.

Ik groette de eigenaar van de loods en vroeg hem of ik even dichterbij mocht komen kijken.  De man was duidelijk opgezet met mijn interesse en troonde mij mee naar enkele objecten in deze enorme ruimte: een oude pers, een raam van de toegangspoort van de oude Brugse gevangenis, genummerde stenen uit de gevel van de Sint-Salvatorkerk, schrijnwerkmateriaal uit de vorige eeuw en nog veel meer.

Ik had ogen te kort om alles in mij op te nemen wat daar gestapeld staat. Met de belofte om te gelegener tijd eens langs te komen met mijn fototoestel nam ik enkele foto’s met mijn GSM.

Ik luisterde echter ook naar het verhaal van deze telg uit een familie van gerenommeerde restaurateurs van beschermde monumenten in Brugge en omgeving, gespecialiseerd in algemene bouwwerken en schrijnwerk.

Hij kan het blijkbaar niet over zijn hart krijgen om het materiaal – waarvoor zijn vader zaliger en zijn oom indertijd bij hem stapelruimte vonden – naar het containerpark te brengen nu niemand er nog interesse voor heeft.  Zelfs de educatieve panelen met werktuigen uit vervlogen jaren interesseert geen enkele vakschool meer.  Hij krijgt steevast te horen … alles werd ondertussen gedigitaliseerd.

Waar had ik dat nog gehoord en gelezen?  In het provinciaal domein Bulskampveld was er tot voor kort een enorme schat aan oude werktuigen en agrarische voertuigen te bewonderen. Toen wij in januari van dit jaar de tentoonstelling met onze kleinzoon wilden bezoeken was – op een een paar voertuigen na – alles verdwenen.  Op een bordje stond te lezen dat ondertussen alles werd … gedigitaliseerd.

Stof genoeg om toch een zeswoordenverhaal te schrijven. Tot voor kort deelde ik mijn zeswoordenverhalen – naar een idee van Doldriest – hier, op vivapo’s blog.  Dit idee voeg ik echter vanaf vandaag toe aan de reeks schrijf-uitdagingen op de blog vivapo mediteert creatief onder de rubriek #zeswoordenverhaal. Wie dat wenst kan mijn zeswoordenverhaal – antiek en bijhorende foto dààr lezen!

Van harte, Viviane Van Pottelberghe – 4 juni 2017

foto’s: ©vivapo

Advertenties

11 gedachtes over “zeswoordenverhaal … verhuisd

  1. Pingback: #Zeswoordenverhaal: antiek | vivapo mediteert creatief

  2. Gedigitaliseerd en opgeslagen in de wolken?

    Ik houd van tastbare herinneringen.

    Ik had ooit zulke ronde stoelen.
    Ik vraag mij af wat ik er mee gedaan heb …..

    Nostalgische groet,

  3. Die stoeltjes zijn zeer gegeerd en er wordt best veel geld voor gevraagd (bij een opkoper hier in de buurt). Ik zag hier een paar voorwerpen die volgens mij heel interessant zijn voor (vak)scholen. Leerlingen houden er niet van, ik ook niet, om alles op een computer te bekijken. Liever scharrelen in een schuur vol schatten…

    • Mocht je een vakschool kennen die interesse heeft laat het mij gerust weten, dan geef ik je de coördinaten van die man door. Het is géén antiekhandelaar. Het is m.i. Een behoeder van erfgoed al is hij wel een bedrijfsleider.

  4. Pingback: Zeswoordverhaal: Antiek – DOLDRIEST

  5. Pingback: Elfjes, haiku’s en tanka’s – 23 – mijmeren op papier

Reacties zijn gesloten.