BRU-TAAL

OLYMPUS DIGITAL CAMERA Jan Fabre-01

Brugge wordt in mei de literaire hoofdstad van de Lage Landen, tijdens het gloednieuw literatuurfestival Bru∙Taal. Het programma mixt gevestigd en nieuw talent, belooft ontmoetingen tussen Nederlandstalige en anderstalige auteurs en verweeft literatuur met muziek en performance. Brugse cultuurtempels en onverwachte plekken in de binnenstad worden overspoeld door woorden. “Pluis het programma uit en zet je op de eerste rij!” las ik op de aankondiging.

Ik zat vanavond (*) niet op de eerste maar op de derde rij tijdens Restanten in de idyllische tuin van het Gezellemuseum te Brugge.  Tiny Bertels, Gene Bervoets en Clara Cleymans lazen bij valavond voor uit de bundel Restanten van Jan Fabre, die trouwens  aanwezig was.  En daar was een goede reden voor.

Stad Brugge nam de start van het literatuurfestival Bru·Taal te baat om Jan Fabres sculptuur De man die vuur geeft opnieuw in te wijden nadat het door de kunstenaar zelf werd gerestaureerd.

“Zoals ik vuur heb gekregen van Gezelle door zijn gedichten, door beelden in zijn gedichten, zo hoop ik dat ik het vuur doorgeef aan de andere mensen”

stelde Fabre bij de plaatsing in 1999.

Deze activiteit vond niet toevallig bij valavond plaats. Sigrid Bouset schrijft in het nawoord van Restanten:

Wie Jan Fabre kent of zijn nachtboeken heeft gelezen …
… kent ook zijn dubbele verhouding tot de nacht. De nachtelijke tijd is de tijd waarin hij tekent en schrijft, de meest intieme expressievormen die aan de basis liggen van alles wat hij overdag creëert, in de repetitiezaal of in zijn beeldende kunst-studio.
Wakend schrijft hij, wachtend tot de slaap hem meeneemt naar die diepe plek van vergetelheid. Het is een plek van verlangen: het verlangen naar een wereld met een andere taal, een andere logica, het verlangen naar overgave aan de anarchie van de droom…
… Wie weet dat Jan Fabre zelf een uiterst moeiljke slaper is die ’s nachts zijn creatieve duivels ontbindt, beseft dat deze teksten in al hun kwetsbaarheid de blik naar binnen richten en zijn meest intieme zelf blootleggen. De slapeloosheid is niet alleen een gesel, maar de essentie van zijn kunstenaarschap…

Ik citeer twee van mijn favoriete gedichten uit Restanten:

Ik hou ervan
om bewust in te slapen
en op die dunne scheidingslijn
tussen de realiteit van het waken
en de zachtheid van het slapen
te balanceren

Wanneer ik nadenk over
de nachtrust die ik niet heb
slaap ik niet
En wanneer ik niet slaap
denk ik na over
de nachtrust die ik niet heb

(Jan Fabre)

later
dan bij
valavond nam Jan
Fabre een vuurtje
bij De man
die vuur

geeft

©vivapo – 3/5/2017

Van harte, Viviane Van Pottelberghe – 3 mei 2017

(*) mijn kunstenaarsuitstapje: check!

Bron eerste foto
Bron tweede foto
overige foto’s: vivapo

Een gedachte over “BRU-TAAL

Reacties zijn gesloten.