volle maan collage april – 03

PasenNaar mijn aanvoelen werd de week in de aanloop naar Pasen gekenmerkt door synchroniciteit (ik schreef er eerder een e.d.i.t over). Ik heb die week letterlijk en figuurlijk ervaren als mijn Goede Week, met alles er op en er aan.

Paaszondag eindigde in mineur omdat mijn verwachtingen niet werden ingelost. Ik had  gehoopt en verwacht dat een aantal relaties mij het gevoel zouden geven dat ik de moeite waard ben. Toen die hoop ijdel leek ging ik twijfelen en dat deed pijn. Om de pijn te ontvluchtten ging ik strijken, tevergeefs.  Ik zocht soelaas op de computer en las gretig de wekelijkse nieuwsbrief van Coach Jan. Hij had het over Pasen en vergeving schenken.  Ik herinnerde mij het woord vergeving ook gelezen te hebben in de inhoudstafel van de laatste Happinez. Inderdaad, op blz. 79 (nr 3/2017) vond ik een artikel van Lisette Thooft over vergeven maakt vrij.

De inleiding nodigde mij uit om verder te lezen: Vergeven is goed voor je ziel én voor je gezondheid.  Het is ‘ja’ zeggen op alles wat het leven geeft, ook als er een ‘nee’ is gekomen op iets wat je graag had willen hebben. Daar is moed voor nodig.

Wat verder las ik onder meer: De kern van al het vergeven is volgens Glaudemans: je ontslaat de ander van de verplichting om aan jouw verwachtingen te voldoen …
… De basis van vergeven is dus weten waarnaar je verlangt en jezelf toestaan om dat te verlangen, terwijl je tegelijkertijd de ander ontslaat van de verplichting om dat verlangen in te willigen.  Samengevat: ‘ik verlang naar een bepaalde vorm van liefde, zorg en bevestiging.  Maar jij hoeft me die niet te geven.’

Glaudemans ontwikkelde een ritueel (een methode voor overgave) in vier stappen:
1. Haal de situatie voor je geest.
2. Spreek je wil uit om te vergeven.
3. Draag het hele verhaal op aan een hogere instantie: de Heilige Geest, of je hoger zelf, beschermengel, gids, je eigen innerlijke kracht, …
4. Ontvang de vergeving.

Lezers van deze blog weten ondertussen dat ik het belang van rituelen niet onderschat. Dit ritueel ontroerde mij ontzettend en na afloop ontsnapte er een diepe zucht. Ik was klaar voor een zalige nachtrust.

Met dit ritueel creëerde ik vrede, niet alleen gisteren maar ook vandaag. Blijkbaar liet ik een beweging in mezelf ontstaan maar ook in mijn relaties, zonder enige verwachting van mijn kant. Ik blik vanavond – paasmaandag – terug op enkele verrassende ontmoetingen die mij vandaag toevielen.

Eimaan Collage

Ik schreef een vervolg op mijn eerder gepubliceerde tientje (*)

Synchroniciteit.
Het ei.
Symbool voor vruchtbaarheid.
Voor een nieuw begin.
Eimaan heet deze volle maan.
Ruimte innemen, oefening tijdens de stiltewandeling.
Vanuit mijn innerlijke ruimte naar buiten treden.
De schaal van het ei verkennen en doorbreken.
Durf ik een echte ontmoeting met het leven aangaan?
En durf ik een bewogen beweging in mezelf laten ontstaan?
Ja, ik durfde een bewogen beweging in mezelf laten ontstaan!
En durfde een echte ontmoeting met het leven aangaan!
Coach Jan gaf de eerste aanzet tot vergeving.
Happinez had het over vergeven maakt vrij.
Ik volgde Glaudemans stappenplan voor overgave.
Mijn negatieve emoties verdwenen totaal.
Ik vergaf ook mezelf.
Voelde me bevrijd.
Ik creëerde.
Vrede.

Van harte, Viviane Van Pottelberghe – (paasmaandag) 17 april 2017

(*) Hetty Clarisse benoemt in haar boek KlaarHeden een e.d.i.t. als een tientje, een gedicht van 10 regels, beginnend met een zin van één woord en eindigend met een zin van 10 woorden. Iedere zin staat op een nieuwe regel.

bron afbeelding aanhef
afbeelding collage: vivapo

Advertenties

11 gedachtes over “volle maan collage april – 03

  1. Niets is toeval en alles komt op exact het juiste moment, wat je dan net nodig hebt… maar je moet wel al je zintuigen en je hart ervoor open stellen… mooi hoor Viviane!

  2. Wat een mooie beweging beschrijf je hier Viviane! Een beweging die diep van binnen ontstaat, eigenlijk start vanuit een bron van pijn en omgezet wordt naar veerkracht. De pijn doet daarom niet minder pijn maar ze vormt geen obstakel waar jij blijft in vastzitten. Tweemaal kunst: levenskunst en woordkunst!

    • Lieve Chantal. Pas vandaag kan ik jouw reactie beantwoorden, eerder was ik té ontroerd.
      Oefening baart kunst.
      Ik mag wie mij leert oefenen dus heel erg dankbaar zijn.
      Ik ben ook heel erg dankbaar voor jouw terugkoppeling.
      Een genegen groet, Viviane

  3. dat het “ritueel” snel resultaat had, verbaast mij soms. Het lukt niet steeds bij mij, zeker nu niet vandaar mijn verbazing. Maar jouw verhaal is herkenbaar voor mij! Alle goeds LetterVrouwke

    • Lieve Monik. Het heeft ook mij verwonderd, vandaar mijn logje op deze blog ‘365 dagen verwondering’. Een warme groet, Viviane

  4. Spijtig dat mensen je ontgoochelden maar soms zijn mensen niet diegene die men dacht te kennen. Laat het je leven niet bepalen. Er zijn er zoveel die wel aan onze verwachtingen bantwoorden.
    mooi tiende heb je geschreven

    • Lieve Marylou, dank voor je mede-leven en je compliment. Mijn ontgoocheling was een gevolg van mijn verwachting. Ondertussen heb ik geleerd dat mijn ontgoochelingen in verhouding staan tot mijn verwachtingen en niet-ontgoocheld door niet-verwachtend.

  5. Pingback: elfjes, haiku’s en tanka’s – 16 – mijmeren op papier

Reacties zijn gesloten.