schakeling

In de reeks Creatief op ontdekking doorheen de chakra’s nam Ingrid Retour ons gisteren mee naar de energie van de tweede chakra (*). Gingen we de vorige keer creatief aan de slag met klei, vandaag werden we uitgenodigd om met water te werken, meer bepaald nat in nat met waterverf. 

IMG_1649

In zo’n reeks als creatief op ontdekking door de chakra’s is het resultaat ondergeschikt aan het proces (zelfs als je werkt met de ogenschijnlijk verkeerde materialen).  Een geruststelling want al had ik waterverf en een geschikte borstel gebruikt, ik was helemaal niet tevreden over het resultaat van mijn eerste aquarel. Ik was in een veel te hoge versnelling gestart en daardoor véél vroeger klaar dan de anderen. Ik nam mij dan maar voor om het bij een nieuwe poging wat speelser op te vatten. Als klap op de vuurpijl morste ik na afloop met water en stond ik vol verrukking te kijken hoe het water speels zijn weg zocht.

Toen ik aan de beurt was om mijn ervaringen te verwoorden, werd ik mij plots bewust dat de eerste aquarel (groene afbeelding) een spiegel is van mijn ervaringen van de voorbije dagen. Ik leef in een hoge versnelling, dat geef ik grif toe.  Mensen om mij heen die in een lagere versnelling leven zijn voor mij een uitnodiging om te oefenen in geduld. Toch had ik de voorbije dagen het onprettig gevoel dat de motor die mijn relatie met anderen aanstuurt het ene moment op hoge toeren draait het andere moment sputtert en dreigt stil te vallen. Er is iets mis met de schakeling.

Ook de boodschap van de tweede aquarel (paarse afbeelding) werd mij duidelijk. De voorbije dagen passeerde her en der een boodschap om het – bij deze volle maan – wat speelser aan te pakken. Ik besteedde er weinig of geen aandacht aan … tot ik het glas water omstootte en ik werd uitgenodigd om te genieten van wat is.

Mijn ervaringen tijdens de tweede oefening – samenwerken met een collega – stonden in schril contrast tot mijn ervaringen tijdens de eerste individuele oefening. Al is er in het resultaat ogenschijnlijk wel enige gelijkenis in vorm te bespeuren.

Afwisselend was ik de begeleider van mijn geblinddoekte collega – die met pastelkrijt aan de slag ging terwijl ik haar hand leidde – en werd ik door mijn collega begeleid. Achteraf werkten we zonder blinddoek samen onze tekening af.

Zowel het leiden als het geleid worden was een zalige ervaring, het was één vloeiende beweging en we lieten onze krijtjes ritmisch en zonder enige weerstand over het papier glijden. De afwerking gebeurde in overleg. Hier was er geen sprake van een hoge of lage versnelling. Door een soepele schakeling kwam de verbinding tussen twee mensen speels tot stand en bleef nazinderen, zowel in het resultaat als in onze beleving.

Moraal van het verhaal: ik ga vanaf vandaag bewuster schakelen, neem mezelf wat minder serieus en wat ik doe wat speelser op.

IMG_1651

Van harte, Viviane Van Pottelberghe – 15 maart 2017

(*) Thema voor deze avond: ‘durven voelen – zowel het voelen van jezelf, als het aanvoelen van de ander – durven stromen en bewegen…’. Het tweede chakra heeft van nature een link met het element water… Wie zin had in wat extra bewegingsruimte, kreeg hiervoor letterlijk en figuurlijk de ruimte. 

Advertenties

10 gedachtes over “schakeling

  1. Ik prijs mij gelukkig dat ik vandaag getuige mag zijn van ‘de moraal van het verhaal’!

    Het was een hele boeiende avond… elkeen heeft de ervaring van het schilderen van nat op nat heel apart ervaren… mijn verslagje volgt nog…

  2. Om een goede, soepele schakeling te hebben moeten de tandwielen mooi in elkaar haken. Dat denk ik te zien in het laatste schilderij. De wielen draaien vloeiend in elkaar. Ik heb het bekeken vanuit een technische kant. Er zit vaart en beweging in, maar toch sputtert het linkerwiel lichtjes tegen. Daar is iets mis mee. Draait het de verkeerde kant op? Is het materiaalmoe? … Reden tot nadenken… Leuk om te doen.

  3. Pingback: ’t SchrijfNest maart – 05 | vivapo's Blog

  4. Pingback: Elfjes, haiku’s en tanka’s – 11 – mijmeren op papier

Reacties zijn gesloten.