Japans gedicht – radar

OLYMPUS DIGITAL CAMERA

Zaterdag, tijd voor de uitdaging van Marion Driessen (Doldriest) om een Japans gedicht op zaterdag te schrijven.

Nooit eerder kostte het mij zoveel moeite.  Zou het met mijn gemoed te maken hebben, met gedachten waarin ik mij heb vastgebeten en die het schrijven blokkeren? Gedachten die werden beïnvloed door mijn oordeel op de bewerkte foto van een schilderijtje. Ik liet alles los en startte opnieuw, zonder oordeel deze keer.

 

 

mijn gemoed is de
radar van mijn gedachten
die mij optillen
naar het licht of recht naar de
duisternis sabelen

 

©vivapo – 4/3/2017

Geïnspireerd door het licht van Marc Ghyoot

Van harte, Viviane Van Pottelberghe – 4 maart 2017

©foto’s: m@rcus

Advertenties

9 gedachten over “Japans gedicht – radar

  1. oefff Viviane, wat een herkenbare emotie heb je erin gelegd, heb acuut een brok in de keel omdat ik weet hoe het voelt…

    Hopelijk is dit gevoel bij jou zo kortdurend mogelijk en verdwijnt het dan definitief.

  2. De figuur kan zowel naar binnen als naar buiten lopen, licht en donker. Het schilderij lijkt eenvoudig, maar heeft meerdere lagen. Prachtig verwoord!

Reacties zijn gesloten.