een dag vol ontroering – 01

P1010450Op zondag 17 juli 2016 mocht ik – tijdens de zondagse tuin-ontmoetingen in tVaartje  te Lissewege – zes deelnemers verwelkomen op de workshop  Mijmeren op papier (*). Het werd voor mij een dag vol ontroering.Een aantal deelnemers ontmoetten elkaar reeds op het Schrijfnest. Anderen – die elkaar enkel via de Facebook groep #366 elfjes in 2016 kennen – ontmoetten elkaar voor het eerst of zetten hun allereerste stapjes in tVaartje. Een aantal onder hen hadden er wel héél véél voor over om deel te nemen aan deze workshop.  Want om vanuit het verre Limburg en Mechelen tijdig Lissewege te bereiken, daarvoor moesten zij wel héél vroeg uit de veren.

Wat motiveert mensen om die inspanning te leveren, vraag ik mij af.  Wat brengt hen naar West-Vlaanderen voor een workshop van twee uur?  Enthousiaste reacties op de sociale media hebben ongetwijfeld een vinger in de pap. Ervaring leert mij echter dat het Leven mensen niet toevallig bij elkaar brengt.  Ook vandaag bleek hoe zeven vrouwen elkaar kunnen inspireren en worden uitgenodigd om zich open te stellen voor het Nu.  Zowel tijdens het schrijven als het delen werd menige gevoelige snaar geraakt. Of zoals de Israëlische acteur en journalist Yval Abramovitz het in Happinez formuleerde “Als je met pen en papier iets opschrijft, maak je op een heel essentiële manier verbinding met jezelf”.

De deelnemers werden opnieuw uitgenodigd om zich te laten inspireren door kunstwerken van de tentoonstelling kracht OntpOpt. Als begeleider werd ik op mijn beurt uitgenodigd om nieuwe oefeningen aan te reiken, gezien sommige deelnemers reeds eerder kennis maakten met de workshop Schrijvend naar Kunst kijken. De aanwezigheid van een deelnemer met visuele beperkingen nodigde mij vandaag echter ook uit om creatief om te gaan met de voorbereide oefeningen. Wat een verrijking voor mij als begeleider maar ook voor de andere deelnemers om getuige te zijn van de mogelijkheden en moeilijkheden die mensen met een visuele beperking ondervinden om ten volle te kunnen participeren aan activiteiten die ziende mensen normaal vinden. Ik voel enorm veel respect voor deze vrouw die mij een spiegel voorhield.

Bij aanvang van de workshop lieten de deelnemers zich door één kunstwerk raken.  Alle oefeningen hadden betrekking op ‘hun’ kunstwerk. Ik liet mij raken door dit kunstwerk.

P1010443

Eén van de eerste oefeningen was er op gericht om bewust te worden van de beweegredenen voor de verbinding met nèt dit kunstwerk. We schreven dit uit in de vorm van een sneeuwbal (**).

Bij één van de laatste oefeningen schreven we aan de hand van een rondeel (***) over de kunst van het kijken. Dit is wat ik ervan maakte bij het kunstwerk (****) waartoe ik mij voelde aangetrokken.

13644322_1777097945866262_1440216900_n

De kunst van het kijken,
inzetten van al je zintuigen
om verbinding te maken.

De kunst van het kijken,
tijd nemen om te reflecteren
en al wat is toe te laten.

Inzetten van al je zintuigen,
de kunst van het kijken.

©vivapo-17/7/2016

Eerder vulden we drie open zinnen aan over wat we voelden en dachten bij ‘ons’ kunstwerk en welke vragen spontaan bij ons op kwamen.  Maar daarover meer in een volgend bericht.

Van harte, Viviane Van Pottelberghe – 18 juli 2016

(*) voor de workshop Mijmeren op papier zijn er nog drie plaatsen vrij op zondag 24 juli en twee plaatsen op zondag 31 juli
(**) een sneeuwbal heeft tien regels; één woord op de eerste regel, twee op de tweede … en tien woorden op de tiende regel
(***) een rondeel heeft acht regels; regel 1=regel 4 en regel 8; regel 2=regel 7
(****) Open-Baring van de kunstenaars: Noël (73) & Oziane (30)

Bron foto’s
foto3: ©Suzy Debuck
overige: vivapo

 

 

Advertenties

4 gedachtes over “een dag vol ontroering – 01

  1. Pingback: Mijmeren op papier 17 juli – reacties – vivapo's natuurbeleving

  2. Pingback: een dag vol ontroering – 02 | vivapo's Blog

  3. Pingback: #366 elfjes in 2016 – 30 | vivapo's Blog

Reacties zijn gesloten.