van loslaten naar stilte

Op een dag als vandaag … passeerden een aantal thema’s de revue.  Het eerste dat kwam bovendrijven: loslaten!

Er stond een lachwandeling op mijn programma en ik vertrok zonder aanwezigheidslijst, ongewoon voor mijn (perfecte) doen.  Loslaten!

Donkere wolken klitten samen boven Brugge.  Lachyoga in de regen? Loslaten!
Voor mijn vertrek probeerde ik tevergeefs contact te krijgen met mijn jarige zoon. Loslaten!

Toen wij het natuurgebied betraden overviel mij een gevoel van respect en dankbaarheid voor wat mijn zintuigen konden waarnemen.  Ik volgde mijn gevoel en nodigde de deelnemers uit om met de ogen en oren van hun innerlijk kind de natuur te observeren. Ik volgde het klassieke verloop van een lachwandeling niet, neen ik draaide het zelfs om. Loslaten!

160523 lachwandeling (6)Het gevolg liet zich raden: de wandeling langs de weide – meestal een luidruchtige bedoening – verliep nu in een voelbare stilte. Nemen de deelnemers daar vrede mee? Loslaten!

Het hek was helemaal van de dam toen ik – verzonken in een diepe innerlijke stilte – mezelf de tijd gunde om weer helemaal in het NU te komen en de energie met de groep te voelen. Hebben de deelnemers dit gemerkt? Loslaten!

Tijdens de daaropvolgende oefeningen voelden we tal van nieuwsgierig ogen in onze rug: eerst kinderen, dan jongeren, schapen en geiten in de weide. Loslaten!

Ook voor het verder verloop van het programma stemde ik mij af op wat zich ter plekke ontvouwde.  Loslaten evolueerde naar OVERGAVE!

 

Dit alles inspireerde mij deze namiddag voor een reeks van spiegel-elfjes.

zesendertig
jaar geleden
zag mijn grootste
leraar in loslaten het
levenslicht
**
levenslicht
schenken aan ons kind
was loslaten om
te laten
leven
**
leven
zonder oordeel
of verwachtingen is
vol vertrouwen de dag
verwelkomen
**

verwelkomen
overgave aan het NU
innerlijke kind (h)erkennen
en laten
leven

**
leven
mijn natuur
vol enthousiasme volgen
in resonantie met de
Natuur
**
natuur
met respect begroet en
ontmoet tijdens de
maandelijkse lachwandeling
magisch
**
magisch
de energie
in het bos
zorgde voor een speciale
sfeer
**
sfeer
zorgde voor een omwenteling
in het programma:
go with the
flow
**
flow
schrijven was
mijn aanbod op
een vraag zonder woorden
tortelduiven
**
tortelduiven
schapen, geiten en kikkers
ontmoetten we op
ons pad
vandaag
**
vandaag
staat kikker
voor (weder)geboorte
magie tussen land en
water
**
water
breekt voor een geboorte
transformatie en emoties
belangrijke kikker
thema’s
**
thema’s
op een
dag als vandaag:
loslaten, vertrouwen en
overgave
**
overgave
van het standbeeld aan
de creativiteit van
de beeldhouwer
stilte
#144/366-©vivapo
Van harte, Viviane Van Pottelberghe – 23 mei 2016
Bron foto: NicDan

11 gedachten over “van loslaten naar stilte

    1. Boeiende vraag, waarvoor dank Marylou. Ik stond er dus even bij stil.
      Een neen, niet het loslaten maakte mij gelukkig.
      Wat mij wél gelukkig maakte was het bewust worden dat ik – zonder er moeite voor te doen – de situatie hàd losgelaten.
      Het loslaten was géén doén maar een zijn, vandaag toch.
      Ik hoop dat ik je een afdoend antwoord heb gegeven Marylou.

  1. Loslaten is ook voor mij, vaak een grote opgave. Terwijl het zo simpel is. Een wijze houding, waarop mij ik verder zal focussen. Wat schreef je dat weer mooi. Dank daarvoor VIviane!

    1. Bea, ik vind loslaten écht niét simpel. Hoe meer ik mij focus op loslaten, hoe moeilijker dat voor mij is. Het is nèt het niét focussen op loslaten dat mij vandaag heeft geholpen. Ik zag wat er ‘anders’ was dan anders, ik liet het gevoel toe dat met de situatie gepaard ging (dat was in sommige gevallen kritiek op mezelf, verdriet, angst, schuldgevoel, tekort aan zelfvertrouwen). Het volgende ogenblik gaf ik mij over aan de situatie én het gevoel zoals die op dat moment waren, vanuit vertrouwen. Pas later besefte ik dat ik door mij niet te focussen op de situatie of het gevoel … ik had losgelaten.

  2. dag Viviane,
    Wat een rijke inhouden beschrijf je hier. Verschillende levensprocessen geconcentreerd in elfjes.
    Voor mij gaat loslaten een stukje gemakkelijker als ik iets in de plek kan integreren. Om dat te kunnen moet ik inderdaad zoals jij schrijft eerst allerlei gevoelens toelaten die met het loslaten gepaard gaan. Ik visualiseer wat ik loslaat, leg het in mijn open handen en laat het los, een beetje zoals je vogels vanuit je handen laat vliegen. Daarna neem ik in gedachten dat wat ik wil integreren en plaats het in mijn hart. Het zou te ver gaan om dit hier met concrete voorbeelden te illustreren. Het blijft een opdracht, dagelijks in hele kleine dingen, minder frequent met de grote dingen des levens :-). Maar het loont!
    Dank je wel dat je ons dit liet lezen!

    1. Chantal.
      Reacties van lezers op mijn blogberichten ervaar ik als een meerwaarde voor de blog.
      De visualisatie die jij aanreikt komt mij – in een variante – bekend voor. Ik vind het leuk om ook met déze variante aan de slag te gaan in dagelijkse kleine dingen.
      Eerlijkheidshalve: ik heb gisteren niet bewust met een of andere oefening uit mijn rugzakje ‘gewerkt’. De situaties die ik in mijn bericht vermeldde volgden elkaar immers in een té snel tempo op om daar bewust tijd voor te nemen. Het zou kunnen dat ik dat onbewust wél deed.
      Als ik op de situatie terugblik dat lijkt het of ik de ganse dag door in een staat van innerlijke stilte vertoefde, zonder het contact met mensen en de natuur rondom mij te verliezen. Ik verloor echter mezelf niét in dié mensen (ook niet tijdens de lunch met de wandelmaatjes, toen rondom ons meer dan 100 vrouwen aan het tateren waren). Als apotheose werd de ‘verjaardag van mijn bevalling’ afgesloten met een heerlijke ervaring tijdens de repetitie van het koor.
      Maar dat kan het onderwerp worden van een volgend bericht. Ik heb alvast heerlijk geslapen en ontwaakte met het lied ‘You raise me up’ in mijn hoofd en later zong ik het aan de ontbijttafel. De dag is goed gestart!

  3. Viviane, je beseft niet hoeveel jouw woorden voor mij vandaag opluchting geven aan een situatie met mijn kinderen.
    ik heb gisteren veel geweend en niet goed geslapen… woorden en zinloze zinnen spoken door mijn hoofd.
    Ik zal alles loslaten, ze ruimte geven en aan me-time doen vandaag!

    Ook een link van Sylvie Hetzel vandaag komt niet toevallig!

    Dank!

Reacties zijn gesloten.