in elfjes denken, voelen en schrijven

Mijn voornemen om dagelijks minstens één elfje te schrijven, gaat een eigen leven leiden.

IMG_7829  Ik schrijf immers niet één maar meerdere elfjes per dag. Soms lijkt het alsof ik zelfs in elfjes denk en in elfjes droom. Voor alle duidelijkheid: vàn elfjes droomde ik nog nooit.

#013/366-©vivapo

Met
één elfje
het bed in.
Met vier elfjes ontwaakt.
Verwondering.

#013/366-©vivapo

waar
het hart
van vol is
stromen de dromen van
over

Gemakkelijkheidshalve geef ik mijn elfjes een volgnummer, als een soort verwijzing naar de datum van mijn inspiratie, geraaktheid of verwondering.

Ondertussen heb ik ervaren dat het schrijven van elfjes – met weinig woorden – de communicatie tussen mensen bevordert.  Neem nu het gesprek tussen mij en Gerard, een Nederlander die dagelijks een elfje post op de FB-groep die Christine De Vries in het leven riep.

Zijn
er alleen
maar in de
Schoorlse Duinen elfenbankjes te
vinden?
(Gerard)

#011/366-©vivapo

elfenbankjes
vind je
overal waar je
ze met open armen
verwelkomt

Of tussen mij en Marcus (neen, niet mijn echtgenoot, maar de stadsdichter van het Lappersfortbos), die ondertussen ook de weg heeft gevonden naar de FB-groep die ik voor de West-Vlaamse (ondertussen Vlaamse) elfjes-fans heb opgezet.

#012/366-©vivapo

Elfenbankjes
zijn schitterende
treden naar de
wonderlijke wereld van poëtische
elfjes

is
it possible
for us to
sit on elfen benches
viviane?
(Marcus’ Cumberlege)

Elfjes werken ook bevrijdend voor de schrijvers. Ik was wel even van mijn melk toen ik op 5 januari dit Elfje las

Weten
mijn verkrachters
(veertig jaar later)
ook Hoe Wat Waar…
Zintuigen

maar slaakte een zucht van opluchting toen ik op 13 januari van dezelfde auteur dit Elfje onder ogen kreeg

ik
ben toch
de ‘ik’ geworden
die ik wil zijn
Uiteindelijk

Ik vind Elfjes schrijven plezierig tot verslavend maar ook helend. Het nieuws dat een dierbare vriend ons ontvallen is heeft mij vandaag heel erg geraakt. Ik vond troost bij mijn echtgenoot en bij enkele zielemaatjes deze namiddag maar ook bij het schrijven van enkele elfjes.

Morgen mogen ze het daglicht zien. Goeienacht!

Van harte, Viviane Van Pottelberghe

(foto: vivapo)

 

Een gedachte over “in elfjes denken, voelen en schrijven

  1. Vanavond kon ik de slaap niet vatten Viviane en ik heb dus het geluk jouw elfjes hier nog te lezen. Ze zijn mooi en ontroerend in hun verscheidenheid. Nu ga ik opnieuw slapen en ik wens jou na een blijkbaar heel bewogen dag een rustige nacht toe!
    Warme groet,
    chantal

Reacties zijn gesloten.