sprong in het duister

365 dagen verwondering – DAG 355

OLYMPUS DIGITAL CAMERA

Gisteren – 21 december – was (bijna) alles nieuw. Op de kortste dag van het jaar, sprong ik in het Duister het Licht tegemoet.

  • Nieuw: eerste Winterzonnewende sinds mama is overgegaan
  • Nieuw: ’s ochtends op bus 9 van De Lijn (van Mariakerke naar Gent)  … acht Elfjes gemaakt.
  • Nieuw: voor het eerste Elfje haalde ik inspiratie uit een veertje dat ik ’s ochtends in Brugge zag neerdwarrelen op het ritme van een zachte bries.

Eén
wit veertje.
Een Engel bracht
mij een groet van
Mama.

  • Nieuw: ik liet mij door dit elfje inspireren voor een geleide visualisatie tijdens supervisie in de namiddag.
  • Nieuw: tussen de bus richting Gent en de tram richting Moskou in, heb ik genoten van een omelet met boschampignons en een glaasje wijn. Wijn nèt voor supervisie, ongewoon maar het kwam goed!
  • Nieuw: ’s avonds in mijn schrijf- en kleurtraject naar kerst gekleurd met oliepastels en over deze techniek opnieuw … acht Elfjes gemaakt, waaronder

Overgave.
Durven springen
in het onbekende.
Nieuwe horizonten, belofte van
licht.

Dat was gisteren.  Vandaag tapte ik wijn uit hetzelfde vaatje voor mijn schrijf- en kleurtraject naar kerst:

Winterzonnewende.
Het Duister
verliest terrein en
maakt plaats voor Zonlicht.
Balans.

Van harte, Viviane Van Pottelberghe – 22 december 2015

(foto: Marc Ghyoot)
(Elfjes: vivapo)

5 gedachten over “sprong in het duister

    1. Dank Nicole; zou ik ze toeschrijven aan Rozenbottel? Later pak ik dit idee terug op voor een bericht op onze boomoliënblog.

Reacties zijn gesloten.