mama … als elfje

365 dagen verwondering – DAG 328

Vertrekkend van een – opgegeven – Latijns woord heb ik zo-even een woordgedicht gemaakt en al schrijvend een antwoord gegeven op een vraag die Wendy Smit (Moolelo) heeft bedacht in het kader van ‘op weg naar het licht‘, de meditatieve schrijf- en kleurreis die ik gisteren ben gestart.

In dit eerste woordgedicht mocht ik dan weer één woord onderstrepen waarmee ik een tweede woordgedicht mocht maken.

Mama, jij zal in ons hart zijn tijdens de kerstdagen.
Aan jou zullen wij zeker denken.
Maar we zullen ons in die donkere nachten verwarmen
Aan de gloed van jouw glinsterende ster.

Nadien maakte ik nog een elfje, dat ik gedeeld heb op de besloten Facebook groep van Moolelo. Ik streef er naar om tijdens deze schrijfreis mijn Facebook-uitstapjes tot déze groep te beperken.

Mama
jouw ster
zal met Kerst
schitteren aan het firmament
V R E D E

Tot mijn verwondering stel ik vast dat ik via omwegen (en dan nog via een ‘opdracht’ en een Latijns woord!) opnieuw bij de herinnering aan mijn mama kom die vorig jaar op 21 december is overgegaan.  Creatief, meditatief en reflectief schrijven hielp en helpt mij in mijn rouwproces.

Van harte, Viviane Van Pottelberghe – 24 november 2015

 

3 gedachten over “mama … als elfje

Reacties zijn gesloten.