een dag vol verwondering én wijsheid

365 dagen verwondering – DAG 325

PA120236.JPG

Het was vandaag voor mij een bijzondere dag, een ogenschijnlijke doordeweekse zaterdag werd gevoed door verwondering én wijsheid.

Vanochtend prikkelde de eerste – weliswaar natte – sneeuw voor het eerst mijn verwondering.

Iets later, het radiobericht over dreigingsniveau4 in Brussel vandaag leidt tot een gesprek vol wijsheid aan de ontbijttafel.

Nog wat later, na een fietstochtje richting de binnenstad, nam ik de verkeerde toegangsdeur in het Hof van Watervliet.  Op het digitale infobord kon ik afleiden dat alle vergaderzalen waren benomen maar niet door de activiteit waarvoor ik gekomen was: Familieopstellingen. Ik werd mij bewust dat ik mij had laten leiden door mijn automatische piloot, de macht der gewoonte zeg maar.  Ook al ging ik nooit eerder via de andere deur – dus ook nu niet – het gebouw binnen, het verwonderde mij dat ik vandaag straal mijn nieuwsgierigheid negeerde naar wat er te lezen stond op een fel groen blad papier – de grootte van een A4 blad – dat op die andere deur was bevestigd en mij naar vergaderzaal 14 kon leiden.

11205008_664585073670921_1191529018331289675_n

Midden de voormiddag verwonderde ik mij over de uitwerking van een geleide meditatie op mijn systeem.  Nog voor ik voor de eerste keer als representant werd opgesteld voelde ik mij helemaal ondergedompeld in het systeem van mijn lijf en mijn familie.   Een teken aan de wand voor het verder verloop van de voor- en de namiddag. Ik ben nu – zeven uur na het einde van de laatste opstelling – nog steeds onder de indruk over de wonderlijke manier waarop de deelnemers elkaar hebben gevonden en zich met elkaar en met heel wat afwezigen hebben verbonden onder de deskundige en fijngevoelige begeleiding van Jan Timmerman (van praktijk De Keerkring).

De wijsheid die ik meenam na de intense ervaringen van de opstellingen: het belang van het eren van mijn familie. De kaart die ik meenam: Eerst moet je dienaar zijn dan pas kun je meester worden.

De avond heb ik afgerond met het bekijken van alleen Elvis blijft bestaan. Ik heb geluisterd naar de wijsheden van Topchef Kobe Desramaults die al twaalf jaar goochelt met kruiden en eerlijke ingrediënten. Bij Thomas vertelde hij echter tot mijn verwondering over zijn dagelijkse porties transcendente meditatie die zijn creativiteit doen opborrelen, over de creatieve en spirituele invloed van David Lynch maar even zeer over de bikkelharde gangsterfilm Doberman die naar een woelige periode uit zijn leven verwijst. Last but not least had hij het over de animatiefilm Father and Daughter (niet toevallig één van mijn favorieten!) die dan weer zijn zorgende kant toont. Soms brutaal, soms zacht, maar altijd zichzelf.

Na zo’n dag vol verwondering en wijsheid ga ik met een intens dankbaar gevoel slapen.

Van harte, Viviane Van Pottelberghe – 21 november

(foto1: Marc Ghyoot
(foto2: Stapwijzer)

 

 

 

Advertenties