een knoop in mijn zakdoek leggen

365 dagen verwondering – DAG 301

geheugenproblemen-concentratieproblemen

Twee zaken hebben mij vandaag verwonderd en verontrust. Ik ontmoette deze namiddag op een vergadering een jonge dame die mij bij naam noemde omdat zij mij kende.  Blijkt dat wij

meer dan tien jaar geleden bij mij thuis een gezellige babbel hadden. Ik herinner mij noch de datum en de omstandigheden van haar bezoek, noch haar naam, noch haar ogen.  En vooral dat laatste verontrust mij, omdat ik meestal mensen herken aan hun ogen, ook al vergeet ik al de rest.

Unknown

Toen ik vanavond mijn agenda voor morgen opensloeg ontdekte ik dat ik vanavond een ‘avondje-uit’ uit het oog had verloren, mij vriendelijk aangeboden door de Buddy-werking.

Akkoord, ik heb uren aan een stuk vergaderd, heb nadien rondgereden om tevergeefs een parkeerplaats te vinden om een prachtige regenboog te fotograferen,  op weg naar een bakkerij waar nog brood voorhanden was (eerder op de dag was ik dit vergeten in mijn haast om tijdig op de vergadering te zijn).

imagesAkkoord, na het avondeten stond de opvolging van de vergadering van vandaag op mijn programma en – om niets te vergeten – heb ik dit eerst afgewerkt.  Dan pas ontdekte ik … mijn gemiste kans voor een avondje-uit.

Gelukkig raak ik hierover niet meer in paniek. Het was ooit anders, toen ik mij fixeerde op mijn geheugenklachten met angst voor mentaal verval en ziekten als Alzheimerdementie als gevolg.

Meestal is vergeetachtigheid een onschuldig en natuurlijk fenomeen. De snelheid waarmee informatie kan worden verwerkt neemt immers wat af met de leeftijd. Ook de opslagruimte in het zogeheten werkgeheugen of het korte termijn geheugen wordt wat minder. Tenslotte kan men zich met het ouder worden minder lang concentreren. Dat laatste heeft echter niet zozeer met het geheugen te maken, maar met het feit dat men sneller vermoeid raakt. Al die elementen samen betekenen dat men minder informatie kan opslaan en ook minder gemakkelijk opnieuw kan oproepen.

Conclusie van mijn Innerlijke Wijsheid: urenlang vergaderen is niet zinvol én daarenboven vermoeiend.
Raad van mijn Innerlijke Wijsheid: kan je iets aan die vergadertijd doen, doe dat dan; kan je er niets aan doen, bepaal zelf je grenzen van aanwezigheid en betrokkenheid.

Of zoals een jonge vriend mij deze namiddag toevertrouwde: het heeft niet met je leeftijd te maken, maar wel met jouw ongeduld; neem wat gas terug, vertraag, zoek rust binnen jou en keer dan terug.

Een collega-vrijwilliger formuleerde het zo: Misschien is het wel eens tijd om van je TGV af te stappen en eventjes te bekomen. Je zal zien, je geheugen komt automatisch terug. Je hoeft daarom niets op te zeggen of te missen, gewoon eventjes op afstand volgen kan ook.

Met dankbaarheid kijk ik op deze dag terug en op de verbondenheid met mensen en projecten die mij nauw aan het hart liggen. Ik wil echter ook de verbondenheid met mijn hart en mijn lijf niet uit het oog verliezen!

Van harte, Viviane Van Pottelberghe

(Bron afbeelding 1)
(Bron afbeelding 2)
(Bron afbeelding 3)

Advertenties

7 gedachten over “een knoop in mijn zakdoek leggen

  1. Het komt er op aan de juiste keuzes te maken en af en toe een adempauze in te lassen en we moeten eerlijk zijn tegenover ons zelf..je leeftijd heeft er ook wat mee te maken.

Reacties zijn gesloten.