voor Oswald

365 dagen verwondering – DAG 296

11214231_452269634956679_962742398959487416_n

En dan ineens is het leven anders.

Van het ene op het andere moment
zal het nooit meer worden zoals het was.
Dat beseffen kost tijd.

En dan ineens is het leven anders
zijn er verschuivingen die je misschien
wel had verwacht, maar de ervaring ervan
is iets totaal nieuws in je leven.

En dan ineens is het leven anders…

(Lichtflits)

Mijn gedachten gingen uit naar deze tekst toen ik vanmorgen een meisje van zeven jaar vooraan de in de kerk zag staan, een witte bloem in haar blonde haren; haar blauwe ogen straalden telkens ze een foto van haar opa aan één van de grote mensen gaf.

En dan ineens is het leven anders…
Lief kind, ik wens je toe dat je mag huilen als je verdrietig bent omdat je opa Oswald mist, dat je troostende armen vindt, de volgende dagen, weken, maanden, jaren.

Lief kind, ik zag vanavond een sterretje fonkelen; opa Oswald laat je weten dat hij trots op jou is; ik zag ook een druppeltje vallen; was het een traan van ontroering van opa Oswald … of van mij?

Van harte, Viviane Van Pottelberghe – 23 oktober 2015

(Bron afbeelding en tekst)

Advertenties

3 gedachtes over “voor Oswald

Reacties zijn gesloten.