nieuw leven, een roos in de knop

365 dagen verwondering – DAG 284

OLYMPUS DIGITAL CAMERA

Vandaag – 3 oktober – zouden wij mama’s 89° verjaardag hebben gevierd. Voor het eerst konden wij haar fysieke geboortedag niet vieren. Ik kon haar vandaag ook niet tegen het hart drukken om haar een tedere knuffel te geven terwijl we samen zouden ademhalen, een ritueeltje waar ze zo van hield. Het gaf haar energie zei ze en ze werd er rustig van. Ze kon mijn handen niet in de hare nemen om ze tegen haar wangen te houden.

Maar ze kon wel bij ons zijn, ze wàs bij ons, bij haar kinderen, kleinkinderen en achterkleinkinderen.
Met al onze zintuigen voelden wij haar aanwezigheid: in de geur van de rozen in de tuin, in een lied aan de Spaanse kust, in het vlammetje van het kaarsje dat haar achterkleinkinderen bij haar foto zetten, in de smaak van een glas parelende wijn, in in de zachte streling van de wind.
Ook in mijn dagboek, in mijn gedachten, in mijn hart …

12096002_10153678733299696_3550055696455025219_n

Ik geloof dat de dood geen einde is, maar dat we slechts door een deur gaan om een andere, nieuwe wereld binnen te gaan, een wereld vol Licht.
Mama ging over naar een Nieuw Leven waar ze nu alle zielen ontmoet die ze in haar aardse leven heeft ontmoet, ook hen die ze hier achterliet.

’n zalige verjaardag mama, oma, oma-oma!

Van harte, Viviane Van Pottelberghe – 3 oktober 2015

(foto1: Marc Ghyoot)
(foto2: Debora Kyndt)

Advertenties

4 gedachtes over “nieuw leven, een roos in de knop

Reacties zijn gesloten.