een noodopvangkamp voor asielzoekers in mijn buurt

365 dagen verwondering – DAG 252

 30991

Het voormalig militair kwartier in Sijsele – in mijn buurt – staat reeds enige tijd te verkommeren.  Samen met menig inwoner of passant vraag ik mij al jaren af of de leegstaande grote hallen geen nuttige bestemming kunnen krijgen.

De kogel is door de kerk! Zij krijgen (wellicht) vanaf 4 september een nieuwe – weliswaar tijdelijke – bestemming. Het Rode Kruis-Vlaanderen opent er immers – als helper van de overheid – een noodopvangkamp voor 400 verblijfplaatsen voor asielzoekers.  Gezien er voldoende uitgeruste hallen zijn die op korte termijn beschikbaar zijn is het een geschikte locatie bevonden voor het opstarten van een tijdelijk noodopvangkamp.

Afspraak met de overheid is dat het gaat om tijdelijke bufferplaatsen met als bedoeling de opgevangen asielzoekers zo snel mogelijk door te verwijzen naar de bestaande opvangcentra en nog te openen opvangplaatsen.

De bewoners ontvangen hier de meest elementaire zorgen: een dak boven hun hoofd, voedsel, de nodige veiligheid en een minimum aan comfort. Verder verleent Het Rode Kruis eerste hulp bij medische problemen, verzorgen ze een beperkt aanbod aan activiteiten en beantwoorden ze de eerste vragen van de bewoners.

Rode Kruis-Vlaanderen organiseert morgen – woensdag 2 september 2015 – samen met VDAB een jobdag voor het aanwerven van extra personeelsleden. Deze jobdag is intussen volgeboekt.

Hoe zal de omgeving reageren vraag ik mij af? Ik neem tijd om ook stil te staan bij wat ik denk en voel. Dit complex ligt in de nabijheid van het natuurgebied Ryckevelde waar ik regelmatig vertoef. Ben ik bang? Voel ik angst?
Dit brengt mij bij de vraag van Peter Clerckx in het bericht (sociaal = delen) dat ik eergisteren publiceerde: zijn we allemaal bang om vluchtelingen te helpen? En bij: Mensen zijn, bijna altijd onterecht, bang van het onbekende.  

Rode Kruis-Vlaanderen beseft de impact van de aanwezigheid van een noodopvangkamp op de nabije omgeving. Daarom besteden zij in elke fase aandacht aan een transparante communicatie met inwoners en lokale overheden zodat het samenleven in de beste verstandhouding mogelijk is.

Wil je meer weten over de aanpak van Rode Kruis-Vlaanderen, neem dan een kijkje op hun website.

Ik heb die alvast aan Peter Clerckx bezorgd; hij was op zoek naar mensen die hem kunnen informeren over de mogelijkheden om leegstaande panden in te nemen om tijdelijk onderdak te bieden.

Van harte, Viviane Van Pottelberghe – 1 september 2015

 

Advertenties

5 gedachtes over “een noodopvangkamp voor asielzoekers in mijn buurt

  1. Die angst herken ik….deze morgen aan de ontbijttafel deelden we toch onze bezorgdheid. Het is een angst voor het onbekende, een vooroordelen…..Na die reflectie kwam er een zekere rust. IEDEREEN HEEFT RECHT OP LEVEN. Blij dat er hulp en opvang komt.

  2. Iedereen heeft recht op wel overwogen hulp.Onze ouders zijn ook op de vlucht geweest en waren blij terecht te kunnen in Nederland en Frankrijk .Wel moet toezicht wel overwogen worden want natuurgebieden zijn zwakke schakels en belangrijk voor mensen.De gebruiken van die mensen tegen over de natuur zijn anders.Om te voorkomen dat het een stort wordt of bomen afgebroken om vuurtjes te stoken wat ginder de gewoonste zaak is moeten mensen de goede ondersteuning krijgen en ingelicht worden over wat een natuurgebied is,Wat kan en mag.Iedereen moet een dak boven het hoofd krijgen maar men mag niet vergeten duidelijk te maken wat hier de gewoonte is.Wat natuurgebieden betreft geldt dat ook voor onze eigen mensen.Ik erger me dood aan al de rommel die men er achter laat en aan plekken waar jeugdbewegingen de natuur afbreken en er vaak nadien alleen nog staken overschieten van mooie bomen.Voor iedereen van welke origine ook.is respect voor elkaar en de natuur hoog nodig en daarvoor is controle een vereiste.

  3. Pingback: bende marginalen… | vivapo's Blog

Reacties zijn gesloten.