verrassende ontmoetingen

365 dagen verwondering – DAG 143

11096522_10205531044027828_8447481014721476640_n

Vandaag gingen Geert Vandewalle en ikzelf nog eens samen het Domeinbos Kampveld verkennen waar Sylvie Hetzel (Selva Nature) op 18, 19 en 20 juli de natuurstage ‘Communiceren en samenwerken met de natuur’ zal begeleiden.

Waar we de vorige keren weinig gestructureerd te werk gingen – verkennen én aanvoelen was toen de boodschap – hadden we vandaag een andere aanpak voorzien. We zouden van begin tot eind de wandelroute (9,1 km) volgen en de boomsoorten en interessante plekken voor oefensessies en natuurraad nauwgezet in kaart brengen.  En dat deden we dan ook, we brachten in totaal 75 locaties in (én op onze) kaart, ik noteerde de gegevens in een tabel en Geert bracht ze in beeld.  Je vindt ze te gelegener tijd terug in de beeldbank van de natuurstage.

Vandaag stelden we opnieuw vast dat de natuur de laatste weken en dagen een metamorfose heeft ondergaan.

img_5426img_5423

11221840_10205502061103273_7025901650691032434_n

Waar wij eind april en begin mei verrukt foto’s maakten van enkele bloeiende bremstruiken (zie foto’s hierboven), werden we vandaag op de wandelroute overweldigd door onnoemlijk veel brem op enorm veel plekken (zie foto’s hieronder).

10407569_10205531037627668_2784999943806156088_n11231022_10205531032547541_8636484112017305109_n11018606_10205531032387537_7640844939141498616_n

Wij hebben zelfs één bepaald pad met de naam hét Brem- en Meidoornpad gedoopt.  Op een andere plaats was er voor ons sprake van een Brembos. Toegegeven, voor dit laatste verlieten we even het rechte pad, we ruilden immers het wandelpad voor het paardenpad.

Eerlijkheidshalve … al hebben we het ganse parcours nauwgezet gevolgd, we konden niet aan de verleiding weerstaan om nu en dan – vanuit een nieuwsgierige houding – het uitgestippelde pad te verlaten.  Ik merkte terloops op: ‘wat is het heerlijk om van het rechte pad af te wijken, het brengt ons telkens weer een verrassing’ . Mijn woorden waren nog niet koud of we zagen plots … een ree op ons pad. Verwonderd stonden we even stil – vanop enige afstand oog in oog met dit prachtige dier – om te genieten van deze verrassende ontmoeting. Om de stilte van het moment niet te storen hebben we ons fototoestel maar niet bovengehaald!

De zintuigen van de ree stonden op scherp maar ook onze zintuigen.  We startten onze wandeling om 7 uur – er hing nog nevel over de weiden – en merkten hoe de natuur bij het ontwaken zoveel geuren en kleuren tentoon spreidt, hoe de vogels hun keel schrapen en hun beste beentje voorzetten om ons met hun gezang te verwelkomen, hoe een zachte wind en de eerste zonnestralen ons gezicht beroerden, hoe wij de geur van dennen- en sparrennaalden als het ware … konden proeven.

Onze voelsprieten stonden ook op scherp. Alhoewel we de ganse voormiddag midden de natuur hebben gewandeld, resoneerden wij telkens op een andere manier op de energie die wij er konden ervaren. Onbewust spraken wij bijwijlen een hele tijd niet of praatten wij op fluisterende toon, alsof we de magie van de stilte zouden storen mochten wij onze stem hebben laten horen.  Sommige paden en plekken verlieten wij met enige tegenzin, alsof een magneet ons ervan weerhield om ze te verlaten. We gunden elkaar de ruimte en de tijd om met eerbied van die plaatsen afscheid te nemen.

Om 12 uur namen we – voor vandaag althans – afscheid van het Domeinbos Kampveld.  Wij kijken alvast uit naar de natuurstage in dit domein op 18, 19 en 20 juli.

Jij ook? Dan kunnen we bevestigen dat de stage in dit Domeinbos zal plaatsvinden en er nog enkele plaatsen vrij zijn. Je kan nu reeds jouw plaats reserveren door een voorschot te storten als inschrijving.

Kampveld bosdreef Viviane Van Pottelberghe

Kampveld bosdreef Viviane Van Pottelberghe

Van harte, Viviane Van Pottelberghe – 14 mei 2015

(foto’s 2 en 3: vivapo)
(overige foto’s: Geert Vandewalle)

Advertenties

3 gedachtes over “verrassende ontmoetingen

    • Inderdaad, en als ik mijn aandacht richt op iets – in dit geval de overweldigende gele pracht – dan lijkt dit alles nog ruimer, nog geler, nog zonniger te worden en dat mist dan ook zijn effect niet op mij. Als ik nu terug blik op de voorbije weken dan werd ook de ‘wereld’ rondom en in mij zonniger en lichter, en mijn respect en bewondering voor de Natuur nog groter.

Reacties zijn gesloten.