schrijven met een pen

365 dagen verwondering – DAG 97

dagboek

Om de twee weken vergezel ik iemand die een afspraak heeft met een huidarts, waardoor ik regelmatig in één van de twee wachtruimtes van een huidartsenpraktijk kom. Op een peuter na die door zijn moeder wordt vergezeld varieert de leeftijd van de mede-wachtenden tussen de 30 en de 70 jaar. Nooit ontmoette ik daar jongeren, tot vandaag. Inderdaad, het is Paasvakantie. Wat mij echter de wenkbrauwen doet fronsen is het feit dat er zoveel jongeren aangewezen zijn op een huidarts.

Terug naar de wachtzaal vanmorgen. Ik zit met mijn dagboek op schoot – kwestie van het wachten leuker te maken – en kijk even op. Grappig eigenlijk: niet alleen ik ben aan het schrijven, ook de jongeren, zij het dat zij naarstig berichten aan het intikken zijn op … hun Smartphone!

images

Hoe zouden zij naar mij kijken, vraag ik mij af. Zouden zij dit ook een grappig zicht vinden: een ‘oude’ vrouw die zit te schrijven met een …pen! Even voelde ik de neiging om mijn iPad boven te halen (ik heb géén Smartphone) … ik deed het echter niet, maar vond het idee best grappig.

Van harte, Viviane Van Pottelberghe – 8 april 2015

Advertenties