Zingend luisteren en luisterend zingen

365 dagen verwondering – DAG 82

10270769_10204165095020696_1251744595365887334_n

Gisterenavond nodigde Marc Citroen van het Wereld Ontdekkingskoor ons uit om na te gaan hoe we konden luisteren naar de anderen terwijl we zelf aan het zingen waren. Deze uitnodiging kregen de koorleden nog niet eerder te horen, althans niet wanneer ik er zelf bij was want ik had een aantal repetities gemist.

Het is dus niet een of/of maar een en/en verhaal, op zich al een boeiend gegeven vind ik. Sinds september vorig jaar ben ik lid van dit spiksplinternieuw koor dat opgericht werd in de schoot van het Ontdekkingshuis van Katrien Van Reybrouck en Marc Citroen. Zij begeleiden het koor op zo’n manier dat ik er mij onmiddellijk thuis voelde, ook al kan ik met moeite noten lezen. We maken tijdens de repetities zelden gebruik van de partituren en toch slagen de begeleiders er in om ons volgens een leuke methode de liederen aan te leren. Ik ging reeds dikwijls in op de uitnodiging om nu en dan naar de anderen te luisteren en kon daarvan genieten. Maar naar de anderen luisteren terwijl ik zelf zong… dat was voor mij een experimentje.

En blijkbaar niet voor mij alleen. Iedereen startte heel zacht. Ik voelde als het ware het luisteren van de anderen terwijl ik ze terzelfdertijd ook hoorde zingen. Meer nog, ik voelde mezelf zingen terwijl ik al zingend luisterde.  Het voegde een dimensie toe aan het zingen, een intense verbondenheid met mezelf en de anderen. Zoveel zingende mensen, zoveel verschillende stemmen die vanuit hun hart zongen en samen een prachtig geheel vormden. Het ontroerde mij en ik zag (of is het voelde?) ook de ontroering van de koorleider.

Het brengt mij bij mijn verhaal van de Boom die ik gisteren postte. Ik overwoog voor een paar dagen om niet verder naar het koor te gaan omdat ik – in mijn beleving – achterstand had opgelopen door een aantal repetities te missen, m.a.w. omdat ik mij spiegelde aan de anderen. Sinds gisteren kijk ik naar mezelf als naar een boomje tussen de andere bomen, elk met hun eigen vorm en (klank)kleur en kan ik weer volop genieten vanuit mijn hart en met al mijn zintuigen.

Van harte, Viviane Van Pottelberghe – 24 maart 2015

Advertenties

Een gedachte over “Zingend luisteren en luisterend zingen

  1. Zo mooi hoe je alles verwoordt,Viviane!

    Ik ben toch blij dat je je overweging niet ten uitvoer bracht hoor!!!

    De beleving van gisteren is bijna niet onder woorden te brengen… Een hele fijne ervaring rijker, dat ben ik, ja…

Reacties zijn gesloten.