Ryckevelde’s nieuwe look

365 dagen verwondering – DAG 46

IMG_0265_2

Vanmorgen nodigde een (bijna)lentezonnetje mij uit om te gaan wandelen in mijn favoriet natuurgebied Ryckevelde op de grens van Sint-Kruis en Sijsele.

Het leek op een weerzien-na-lange-afwezigheid tussen hartsvriendinnen.
Herken je dat, dat gevoel van blijdschap en verbondenheid wanneer je elkaar na lange tijd weer ontmoet? Dat verlangen om elkaar weer én meer te ontmoeten?

Zo verging het ook met ons – Ryckevelde en ik – deze morgen.
Ik voelde mij heel erg welkom. Ryckevelde stak nog in haar winters jasje maar  de ochtendzon had haar kunnen verleiden om reeds haar eerste lentegeuren vrij te geven. Tijdens mijn wandeling zette ik mijn hart en mijn zintuigen open.  Ik genoot van het zonlicht die de beuken in een speciale gloed zetten, van de ochtendnevel boven de vijver, van de geuren die om de haverklap van intensiteit veranderden, van het geluid van diverse vogelsoorten die ik – met uitzondering van een ijverige specht – niet bij naam kan noemen.

Ik genoot van het oogcontact tussen mij en wandelaars, fietsers en ruiters die mijn pad kruisten, een vriendelijke groet was nooit ver weg.  Toen ik onverwacht een andere hartsvriendin ontmoette was er tijd voor een babbel en een knuffel.

Ryckevelde kreeg de laatste jaren een andere ‘look’ door beheerswerken.
Enerzijds kapt men voornamelijk exoten weg, waardoor er plaats komt voor andere bomensoorten en planten die bij ons zeldzaam zijn.
Anderzijds probeert men ook 
om het bos aantrekkelijker en toegankelijker te maken voor het grote publiek…
Ik geef toe dat ik voor enkele jaren emotioneel reageerde op die ingrijpende veranderingen in het natuurgebied waar ik iedere maand met bewuste aandacht bomen ontmoette en tijdens de zomer ochtendmeditaties aan het water begeleidde.

Door een tekst van Jan Bommerez die ik vanmorgen op Facebook las begrijp ik waarom ik er nu vrede mee neem.
Ons emotionele zelf reageert op prikkels. Dat is hoe we ‘geleefd worden’ door wat gebeurt in ons leven. Vrijheid (paradoxaal genoeg een staat van totale verbinding met het leven) impliceert dat je kunt waarnemen zonder te reageren op wat je waarneemt. Alleen wanneer je niet reageert kun je je hart openhouden. Het is mogelijk om emotionele drukknoppen te leren ontladen…

10959301_10152709337104537_8557078387173380007_n

Waarnemen zonder te reageren op wat je waarneemt, het kan op veel manieren.  Voor mij is de natuur sinds jaren een ideaal oefenterrein.
Ik maakte vanmorgen met Ryckevelde én met mezelf een afspraak: ik kom weer oefenen in Ryckevelde en iedereen is welkom om dat samen met mij te doen, ook mensen met een fysieke beperking.

IMG_0269_2
De data worden te gelegener tijd gepubliceerd op deze blog.

Van harte, Viviane Van Pottelberghe

(Bron foto2)
(Bron foto 1 en 3: vivapo)

Advertenties

4 gedachtes over “Ryckevelde’s nieuwe look

  1. Pingback: Stijfheid vergeten met lachyoga | vivapo's Blog

  2. Pingback: Groene fietsgordel op domein Ryckevelde | vivapo's Blog

Reacties zijn gesloten.