Toevallig een kamer vrij

365 dagen verwondering – DAG 35

IMG_0165

Eergisteren vermeldde ik terloops dat ik vorig weekend werd verrast door een gebaar van een hotelmedewerker.  Terwijl wij onze beurt afwachtten om te worden onthaald ving ik aan de balie ongewild een gesprek op tussen haar en een andere hotelgast.  Mevrouw kwam een tweede sleutel vragen zodat ze zich vrij kon verplaatsen wanneer manlief – een meneer met een beperking – zijn siësta hield.  Toen de hotelmedewerker informeerde of het hotel aan haar verwachtingen beantwoordde reageerde mevrouw bevestigend maar liet zich ontvallen dat meneer – omwille van zijn beperking – in z’n eentje zijn weg niet zou vinden van de eerste verdieping naar de balie of de ontbijtruimte.
De hotelmedewerker vroeg of zij hen een kamer op het gelijkvloers mocht aanbieden, er was daar toevallig (!) nog een kamer vrij. De dame in kwestie aanvaardde dit totaal onverwachte aanbod.

Toen ik mevrouw later in het hotel ontmoette nam ze mij bij de arm en vertelde me dat hun nieuwe stek was een luxekamer was, één waarvan zij en haar man nooit hadden durven dromen en die hen – zo maar – werd aangeboden.

Dit verhaal doet mij denken aan wat ik schreef in Nieuwsgierig als een ontdekkingsreiziger : 
Ondertussen heb ik reeds mogen ervaren dat als je je voor iets opent zonder dat je er naar op zoek bent, het naar je toekomt” en
Als ik mij open stel voor dat wat er al is, komt het naar mij toe“.

Verwijzend naar Alles is schoon als men het maar zien kan is en blijft het voor mij belangrijk om met verwondering te blijven kijken, luisteren, ruiken, proeven, voelen…  en dit hotel was op dat vlak voor mij één en al uitnodiging. Niet voor niets viel mijn oog in de lobby op het tijdschrift Happinez.

Van harte, Viviane Van Pottelberghe

2 gedachten over “Toevallig een kamer vrij

  1. Liefde is overal… Soms ver en ongrijpbaar… Gelukkig soms heel dicht en heel warm.

Reacties zijn gesloten.