Perfect imperfection

365 dagen verwondering – DAG 20

images-1

Je hebt zo van die dagen … dat het allemaal lijkt tegen te zitten …  Dat alles wat je perfect hebt voorbereid in chaos lijkt te eindigen.  Het omgekeerde gebeurt echter ook: dat wat chaotisch start perfect eindigt. Van nature ben ik iemand die gastvrijheid invult als: mooi gedekte tafel, tafelkleed en servetten op elkaar afgestemd, een passend streepje muziek, stoelen aangepast aan het nodige comfort voor de gasten, een bloemetje, kaarsjes…

Ik herken die aanleg ook wanneer ik groepen begeleid: aandacht voor de zaalschikking, aanwezigheidslijsten voorbereiden, verbinding tussen iPad en luidsprekers tot stand brengen én testen, een laatste blik op de voorbereiding op papier of op de blog voor cursisten, klaarzetten van water en glazen in de sessieruimte, thé en versnaperingen in de cafetaria, …

Dit was gisteren ook mijn bedoeling … tot ik in het dienstencentrum binnen kwam waar ik een sessie lachyoga zou begeleiden.
Door renovatiewerken was de sessieruimte niet beschikbaar; ik stond voor de keuze: de lachyoga annuleren of uitwijken naar de kleine ruimte in de cafetaria waar de tafels op elkaar konden worden gestapeld. Annuleren was geen optie: ik kon onmogelijk de ingeschreven deelnemers bereiken, niet in het minst wie reeds was vertrokken uit Cadzand, Gent of Blankenberge.
Daarenboven werden gisteren de administratieve voorschriften voor het gebruik van de accommodatie uitgebreid: iedere niet geregistreerde deelnemer diende vooraf een formulier in te vullen, voor iedere deelnemer diende ik de gegevens op een adressenlijst te noteren én op een aanwezigheidslijst die door alle deelnemers diende geparafeerd te worden. Een fluitje van een cent in normale omstandigheden maar gisteren was dat niét het geval…

In plaats van de voorziene 7 deelnemers (de kleine ruimte was nèt groot genoeg) sijpelden één na één 15 (!) deelnemers binnen, waarvan meer dan de helft… niet geregistreerden.  Formulieren en schrijfgerief waren voorradig, tafels daarentegen; alle gestapelde tafels waren immers ingenomen door handtassen en jassen, want ook de kapstokken waren buiten gebruik. Eén lichtpunt: het sanitair was wél bereikbaar.

L1983_stresskipAls perfectionist voelde ik mij in deze chaotische situatie een stresskip (een woord dat ik bij Joetz heb leren kennen toen ik lachyoga voor jongeren heb begeleid).
Toen mijn zelfvertrouwen dreigde te wankelen viel ik terug op een houding die ik gaandeweg heb leren integreren sinds ik mensen in de natuur begeleid. Dààr heb ik nooit de situatie in de hand maar speel ik in op wat de natuur mij aanreikt.  Dààr leerde ik vertrouwen op het NU-moment. Iedere onverwachte situatie is telkens een uitnodiging om hiervan gebruik te maken in de begeleidende oefening. Mindfulness in de praktijk zeg maar.

Mindful klingelde ik het belletje als startsein van de lachyoga en iedereen kwam in het NU. Met bewuste aandacht gaf ik lach-bevorderende-oefeningen. Met bewuste aandacht voor de mogelijkheden en beperkingen van de deelnemers ontstonden reikte ik zelf oefeningen aan en liet ik ruimte voor inbreng van de deelnemers. Het ene lachsalvo volgde op het andere. En in de afsluitende stiltefase was er tijd en ruimte voor contact met de innerlijke stilte en de innerlijke glimlach van elke deelnemer.

Na de lachyoga is er tijd en ruimte voor ‘socialising’. De beperkte ruimte bleek uitermate geschikt voor het uitwisselen van ervaringen en aankomende lach-initiatieven.  Er was verbondenheid voelbaar tussen mensen die voor het eerst kwamen ‘proeven’ van lachyoga, mensen die af en toe deelnemen, de ‘kern’ van vivapo’s lachclub en enkele ervaren lachanimators.

Gisteren heb ik opnieuw ervaren dat het welslagen van een lachsessie niet afhankelijk is van de accommodatie maar in grote mate van de bereidheid van de deelnemers om hun weerstand tegen neplachen los te laten.  De rol van de lachanimator is die van ‘facilitator’ die gebruik maakt van wat IS en van wat in haar of zijn rugzakje zit.  Gisteren was dat o.m. het lied “I FEEL GOOD”!

Vandaag en morgen begeleid ik mensen die een jaartraject boomoliën© volgen.  Dit vertrouwen neem ik alvast mee: mijn imperfectie is perfect wanneer ik dat wat ik doe vanuit mijn hart doe.

Van harte, Viviane Van Pottelberghe

(Bron foto1)
(Bron foto2)

 

 

Advertenties

Een gedachte over “Perfect imperfection

Reacties zijn gesloten.