Omgaan met verdriet en gemis

365 dagen verwondering – DAG 3

stairway to heaven

Iedereen gaat op een verschillende manier om met verdriet en het gemis van een geliefde.

Contact maken met de stilte in mij ervaar ik als helend.  En ik bereik die stilte op meestal via meditatie.  In een volgend bericht vertel ik daar meer over.

Het is voor mij belangrijk om over de grens van de ‘dood’ heen contact te blijven houden met hen die naar het Licht zijn vertrokken.
Ik ben dan ook alert voor signalen die in mijn richting komen. En dat geldt gelukkig ook voor anderen.

In mijn tweede bericht in de reeks 365 dagen verwondering deelde ik over de ontpopte vlinder.

Op mama’s uitvaart werd het lied ‘ik heb een steen verlegd’ van Bram Vermeulen gebruikt als ondersteuning van foto’s uit het familiearchief.
En laat nu net dit lied weerklinken op de radio gisteren nèt op het moment dat een ander familielid nood had aan wat troost. En die troost kreeg ze, want het was voor haar een groet van mama.

Voel je vrij als je op dit bericht wilt reageren of met anderen delen op welke manier jij signalen krijgt van jouw geliefden.

Hieronder vind je alvast de tekst van de steen en wat verder een link naar een video.

Bram Vermeulen – de steen

Ik heb een steen verlegd in een rivier op aarde.
Het water gaat er anders dan voorheen.
De stroom van een rivier hou je niet tegen.
Het water vindt altijd een weg omheen.

Misschien eens gevuld door sneeuw en regen,
neemt de rivier mijn kiezel met zich mee.
Om hem dan glad en rond gesleten,
te laten rusten in de luwte van de zee.

Ik heb een steen verlegd in een rivier op aarde.
Nu weet ik dat ik nooit zal zijn vergeten,
ik leverde bewijs van mijn bestaan.
Omdat, door het verleggen van die ene steen,
de stroom nooit meer dezelfde weg kan gaan.

Ik heb een steen verlegd in een rivier op aarde.
Nu weet ik dat ik nooit zal zijn vergeten,
ik leverde bewijs van mijn bestaan.
Omdat, door het verleggen van die ene steen,
het water nooit dezelfde weg kan gaan.

(c) Bram Vermeulen

Van harte, Viviane Van Pottelberghe

(Bron lied)
(Bron foto)

Advertenties

Een gedachte over “Omgaan met verdriet en gemis

  1. ik wil wel een anekdote vertellen die mij nu nog kippenvel bezorgt.
    Een half jaar nadat mijn papa was heengegaan ben ik met mijn mama en mijn zussen iets gaan eten op zijn ‘verjaardag’. Toen we het restaurant binnenkwamen lag er een veertje op de deurmat en…er speelde net een lied van Mireille Mathieu, zijn lievelingszangeres. Alle vier waren we ontroerd maar ook een gevoel van dankbaarheid en gelukkig zijn.

Reacties zijn gesloten.